Διακοπές πριν και μετά τα παιδιά

Διακοπές πριν και μετά τα παιδιά: Οι 7 διαφορές

Αν με έβλεπε ο 18χρονος εαυτός μου στις διακοπές μου «μ.π» (μετά παιδιών) είμαι σίγουρη ότι θα γελούσε. Το ίδιο κάνει και ο τωρινός εαυτός μου για το νεαρό, ελεύθερο, τρελό κορίτσι που έκανε διακοπές τότε. Οπότε θα είχε πλάκα να τολμούσα να κάνω μια σύγκριση. Για ελάτε να δούμε:

Προορισμός:

Πριν τα παιδιά: Κάπου που να έχει κόσμο, ε μην είμαστε και μόνοι μας, να υπάρχει νεολαία, με μπόλικα beach bar, να έχει ζωή και βαβούρα! Αγαπημένοι προορισμοί Σαντορίνη (που αλλού;) και Σκιάθος.

Μετά τα παιδιά: Κάπου που να μη γίνεται χαμός, να είναι οικογενειακό μέρος, δε μας νοιάζει αν έχει beach bar – έτσι κι αλλιώς είμαστε εξοπλισμένοι με ομπρέλες κτλ, να είναι ήσυχα και να μην έχει βαβούρα! Αγαπημένοι προορισμοί… όσοι είναι κατάλληλοι για οικογένεια (που αλλού;)

.

Ετοιμασίες:

Πριν τα παιδιά: Έπαιρνα μαζί μου τη σάρα τη μάρα και όλο το συναπάντημα. Διαφορετική ενδυμασία για κάθε μέρα, στην παραλία, μετά την παραλία, για τη βραδινή έξοδο. Απαγορευόταν να φορέσω το ίδιο ένδυμα δεύτερη μέρα. Το ίδιο ίσχυε για τα μαγιό. Το ίδιο ίσχυε για τα παπούτσια. Πέδιλα, σαγινάρες και ε-ννο-εί-ται ψηλοτάκουνα παπούτσια που φορούσα με καμάρι τα βράδια και τριγύριζα τα πλακόστρωτα κουνάμενη συνάμενη με στοίχημα να μη πέσω ή να μη στραμπουλίξω τα πόδια και σωριαστώ στο έδαφος. Όπως καταλαβαίνετε το ρεζίλι από κάτι τέτοιο θα υπερέβαινε κάθε πόνο από το… «ατύχημα»! Εν πάση περιπτώσει, η χαριτωμένη ροζ – καταρόζ βαλίτσα μου ήταν τεραστίων διαστάσεων και κάθε φορά που ταξίδευα με αεροπλάνο φοβόμουν μη τυχόν και ξεπεράσει το όριο των επιτρεπόμενων κιλών.

Μετά τα παιδιά: Παίρνω τα απαραίτητα για τον Husband και τον Mini Me (ακόμη δεν ταξιδέψαμε με το μωρό). Α ναι! Είμαι και εγώ εδώ! Ας πάρω μερικά και για εμένα! Και αυτή η τζιν φούστα μπορεί να συνδυαστεί με διαφορετικές μπλούζες οπότε έτσι μειώνεται ο όγκος. Πιο πρακτική σκέψη, πιο λίγα πράγματα στη βαλίτσα. Για να μη σας τα πολυλογώ, παράδοξο, αλλά η βαλίτσα για όλη την οικογένεια είναι σχεδόν μικρότερη από εκείνη που έπαιρνα ΜΟΝΟ για τον εαυτό μου πριν κάνω παιδιά. (φανταστείτε!) Και δε θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, μιας και το χώρο μας πιάνουν τα κουβαδάκια, το ποδηλατάκι, το έξτρα φουλαρισμένο φαρμακείο, το ψυγείο παραλίας κ.α. Μα που να χωρέσουν όλα; 🙂

.

Το κατάλυμα:

Πριν τα παιδιά: Θα μπορούσε να είναι ένα δωμάτιο 1Χ1 με ένα ψυγειάκι το πολύ. Αρκεί να χωρούσε η υπερμεγέθης βαλίτσα μου και να απλώσω τα άπειρα πράγματα μου (τα οποία θα πρέπει να σας πω ότι φυσικά δεν προλάβαινα να τα φορέσω ή να τα χρησιμοποιήσω όλα). Προτεραιότητα είχε να είναι κοντά στο κέντρο και όχι σε παραλία, έτσι ώστε να κάνουμε άνετα τις βόλτες μας τα βράδια. Τις παραλίες άλλωστε τις οργώναμε με το μηχανάκι που νοικιάζαμε και κοντά ή μακριά δεν πειράζει. Ξεκινούσαμε και όπου μας πάρει ο άνεμος.

Μετά τα παιδιά: Να είναι λίγο πιο ευρύχωρο, να έχει οπωσδήποτε και αυλίτσα για να μπορεί να παίζει ο Mini Me και αν έχει κοντά και παιδική χαρά ακόμη καλύτερα! Κοντά σε παραλία και αν είναι και ακριβώς μπροστά σούπερ!

.

Οι παραλίες:

Πριν τα παιδιά: Ψάχναμε οργανωμένες παραλίες, καλό θα ήταν να υπάρχει beach bar με δυνατή νεανική μουσική και φυσικά χώρος κατάλληλος για να παίζουμε ρακέτες. Αν είχε και party εκείνη τη μέρα ακόμη καλύτερα. Κουβαλούσαμε μόνο την πετσέτα μας και τις ρακέτες μας. Θάλασσα βαθιά για να μη περπατάμε 10 μέτρα για να κολυμπήσουμε! Πιάναμε κουβέντα με τον dj, το σερβιτόρο, την παρέα από δίπλα για να παίξουμε μαζί beach volley. Αντηλιακό λάδι carroten για μαύρισμα και φυσικά κάτω από τον ήλιο.

Μετά τα παιδιά: Θέλουμε παραλίες οικογενειακές, χωρίς beach bar, πολυκοσμία και βαβούρα. Χώρος κατάλληλος για να παίξει ο Mini Me. Kουβαλάμε ομπρελίτσες, καθίσματα, ξαπλώστρες, κουβαδάκια, ψυγειάκι. Θάλασσα ρηχή, μη περπατάμε και βαθαίνει στο ένα μέτρο. Πιάνουμε κουβέντα με τις άλλες οικογένειες που βρίσκονται δίπλα μας και συνήθως παίζουν μαζί τα παιδιά μας. Αντηλιακό του Mini Me με δείκτη 300 για όλη την οικογένεια και φυσικά κάτω από ομπρέλα.

Το φαγητό:

Πριν τα παιδιά: Τρώγαμε όποτε το θυμόμασταν και αν το θυμόμασταν. Αυτό μπορεί να ήταν και αργά το βράδυ. Ή μπορεί να τη βγάζαμε όλη μέρα με ένα… καλτσόνε (αχ εκείνο το εκπληκτικό καλτσόνε της Σαντορίνης!) και δε θέλαμε τίποτα άλλο.

Μετά τα παιδιά: Υπάρχει μενού και πρόγραμμα. Τρώμε απαραιτήτως πρωινό και παίρνουμε μαζί μας φρούτα και τοστάκια στην παραλία. Πάντα υπάρχει διαθέσιμο φαγητό μαζί μας για τη στιγμή που θα ακουστεί το «Μαμά πεινάω». Όταν μεσημεριάζει τα μαζεύουμε γιατί πρέπει να φάμε.

.

Η βραδινή έξοδος:

Πριν τα παιδιά: Ντυνόμουν και βαφόμουν με τις ώρες, έβαζα τα καινούργια ρούχα που είχα αγοράσει ειδικά για τις διακοπές (κάθε βράδυ διαφορετικά μη ξεχνιόμαστε) και πηγαίναμε τη χαλαρή βόλτα μας στα στενά σοκάκια του νησιού. Συνήθως καταλήγαμε σε κάποιο μικρό μπαράκι, πίναμε το ποτάκι μας και χορεύαμε μέχρι αργά το βράδυ.

Μετά τα παιδιά: Ετοιμάζομαι μέσα σε 15 λεπτά, ρούχα και παπούτσια πρακτικά για να μπορώ να συμμετέχω στις δραστηριότητες του Mini Me. Πάμε τη χαλαρή βόλτα μας και καταλήγουμε στο «χοροπήδημα» (λέξη του Mini Me που χαρακτηρίζει οτιδήποτε μοιάζει με μικρό λούνα πάρκ).

.

Επιστροφή:

Πριν τα παιδιά: Γυρνούσα πίσω κλαμένη που τελείωσαν οι διακοπές και άδειαζα με πόνο τη βαλίτσα μου. Τα ρούχα έμπαιναν στα άπλυτα και σε λίγες μέρες ως δια μαγείας εμφανιζόταν φρεσκοπλυμένα – σιδερωμένα στη ντουλάπα μου. (όπου «ως δια μαγείας» = η μανούλα μου)

Μετά τα παιδιά: Γυρνάμε πίσω λίγο ανακουφισμένοι, καλά ήταν τόσο αλλά φτάνει πια, να βρούμε πάλι τους ρυθμούς μας. Αδειάζω με πόνο τη βαλίτσα μας γιατί όλα τα άπλυτα και το συμμάζεμα περιμένουν εμένα. Για τις επόμενες 2 μέρες πλένω και σιδερώνω ακατάπαυστα! (αχ μανούλα!)

Ίσως να περίμενες να σου μιλήσω και για τη ξεκούραση αλλά δε θα το κάνω. Ξέρεις ήδη τι έχω να πω γι αυτό! 🙂

Η ζωή αλλάζει, οι ανάγκες και οι προτεραιότητες αλλάζουν και αυτό φαίνεται και στις διακοπές μας. Πολύ θα ήθελα μια χρονιά να πηγαίναμε ξανά μόνοι με τον Husband διακοπές σε ένα ωραίο νησί. Όμως όταν σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να μοιραστώ εμπειρίες εκεί με τα μικρά μας και δεν θα είναι εκεί για να το κάνουμε, φρενάρω λίγο. Άλλωστε νομίζω ότι δεν θα είμαστε πια το ανέμελο, ελεύθερο, τρελό ζευγάρι που ήμασταν παλιά. Ή μπορεί και να είμαστε! Ποτέ δε λέω ποτέ! 🙂

Εσύ τι θυμάσαι από τις διακοπές πριν τα παιδιά; 

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου και των φωτογραφιών χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!