Θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο…
Μου λένε «Απόλαυσε κάθε στιγμή με το μωρό σου.» Γιατί μπορεί οι μέρες και οι νύχτες να είναι δύσκολες, αλλά τα χρόνια θα περάσουν γρήγορα.
Ξύπνησα και πήγα γρήγορα να βάλω πλυντήριο. Αλλά πρώτα να μαζέψω τα χθεσινά ρούχα από την απλώστρα.
Σε είδα να έχεις σηκωθεί στα κάγκελα του κρεβατιού σου και να με κοιτάζεις χαμογελώντας. Και τότε άφησα τα ρούχα και σε πήρα αγκαλιά.
Γιατί θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο.
Σε έβαλα στον μάρσιπο και σε ετοίμασα για τη βόλτα. Αυτή η ζεστή αγκαλιά μας. Ο τρόπος που κουρνιάζεις το μικροσκοπικό σου σωματάκι μέσα σε αυτήν. Θέλω να την κρατήσω για πάντα.
Γιατί θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο.

Το κινητό μου χτύπησε ξανά. Και ξανά. Δεν έχω χρόνο. Έχω δουλειές που με περιμένουν. Λογαριασμούς ανοιχτούς που πρέπει να κλείσουν. Αγχώθηκα πάλι.
Αλλά τότε γύρισα και σε κοίταξα και μου έφυγαν όλα. Ο χρόνος περνάει αλλά εγώ θέλω να ρουφήξω κάθε στιγμή μαζί σου.
Γιατί θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο.
Ξαπλώσαμε μαζί στο κρεβάτι. Ανυπομονούσα να κοιμηθείς για να μπορέσω να βγω από το δωμάτιο και να κάνω καμιά δουλειά. Να κλείσω εκκρεμότητες. Και όταν ήρθε αυτή η ώρα, έμεινα απλά ακίνητη εκεί.
Ούτε το σώμα μου, ούτε η ψυχή μου ήθελε να φύγει από δίπλα σου. Ήθελα να σε βλέπω και να μυρίζω την μωρουδένια μυρωδιά σου.
Γιατί θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο.
Είμαι άυπνη, άλουστη, κουρασμένη. Σε βλέπω και σκέφτομαι ότι του χρόνου… Σε 2 χρόνια… Σε 10 χρόνια… εσύ θα μεγαλώσεις. Και όλα θα είναι λιγάκι πιο εύκολα για εμένα. Θα κοιμάμαι περισσότερο.
Θα έχω περισσότερο χρόνο για εμένα. Θα μπει το μυαλό μου σε τάξη. Όμως σκέφτομαι ότι τότε… δεν θα είσαι πια μωρό. Και μου φεύγει η κούραση. Μου φεύγουν οι σκέψεις.
Γιατί θα είσαι για πάντα το παιδί μου. Αλλά το μωρό μου μόνο για ένα χρόνο…
Μα στην πραγματικότητα… Όσα χρόνια και αν περάσουν. Εγώ θα είμαι η μαμά σου. Και εσύ θα είσαι το μωρό μου.
“Θα έρθει μια μέρα που δε θα χτυπούν μικρά χεράκια την πόρτα του μπάνιου σου” λέει ένα άλλο άρθρο μας που αξίζει τόσο πολύ να το επισκεφθείς και να το διαβάσεις. Γιατί οι αλήθειες είναι εδώ και εμείς έτοιμοι να τις αντιμετωπίσουμε.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευλογία από το να μεγαλώνουν τα παιδιά σου. Και κάθε ηλικία έχει τη χάρη της. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αλήθεια. Αλλά επίσης αλήθεια είναι ότι η γλυκιά αυτή περίοδος είναι τόσο σύντομη.
Αυτό πραγματεύεται το άρθρο λοιπόν.
“Και ξαφνικά θα έρθει μια μέρα που το μπάνιο σου δεν θα μοιάζει πια έτσι. Δε θα μοιάζει έτσι όπως είναι στο σήμερα, στο τώρα.
Θα μπορείς να βάλεις χαλαρωτική μουσική και να κάνεις κανονικό μπάνιο. Δηλαδή για περισσότερα από πέντε λεπτά. Δε θα ακούς πια πουθενά, ούτε τα ζουζούνια, ούτε το “baby shark”.
Θα μπορείς να λούσεις τα μαλλιά σου περισσότερες από μία φορές. Θα μπορείς να χρησιμοποιήσεις και αυτή την κρέμα που μοσχομυρίζει και που τόσο αγαπάς.
Αυτήν την κρέμα που δεν μπορούσες να χρησιμοποιήσεις κάποτε λόγω έλλειψης χρόνου και αντοχών…”
Συνέχισε την ανάγνωση στο άρθρο “Θα έρθει μια μέρα που δε θα χτυπούν μικρά χεράκια την πόρτα του μπάνιου σου”
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©
Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!


