Κοριτσίστικα παιχνίδια τότε και τώρα

Κοριτσίστικα παιχνίδια τότε και τώρα

Η Huffington Post πριν λίγες μέρες δημοσίευσε ένα άρθρο για τα παιδικά παιχνίδια του τότε και του τώρα.

Και πως καταλήξαμε σήμερα να έχουμε μόνο κοριτσίστικα ή αγορίστικα παιχνίδια.

Αφορμή ήταν μια διαφημιστική αφίσα της εταιρίας LEGO του 1981. 

«Το κορίτσι κρατάει τα τουβλάκια, αλλά αυτά δεν είναι ροζ, ούτε γράφει το κουτί τους «για κορίτσια». Το κορίτσι δεν φοράει καν ροζ ρούχα. Είναι διαφήμιση που απευθύνεται σε όσα παιδιά μπορούν να παίξουν με τα τουβλάκια. Δηλαδή σε όλα τα παιδιά. Αγόρια και κορίτσια.

Σε μια εποχή όπου τα μικρά κορίτσια και τα αγόρια αντιμετωπίζονται πλέον από τους εμπόρους παιχνιδιών σαν να είναι δύο εντελώς διαφορετικά «είδη», αυτή η διαφήμιση της LEGO  του 1981 είναι μια σημαντική υπενθύμιση.»

Και ενώ τα παιδικά παιχνίδια συνεχίζουν να διαχωρίζονται σε «αγορίστικα» και «κοριτσίστικα» και εσύ ίσως να είσαι εντάξει με αυτό, η Huff Post έκανε και μια άλλη διαπίστωση.

Τα παιχνίδια όπως και οι διαφημίσεις «για κορίτσια», έχουν γίνει πολύ πιο girly, πολύ πιο κοριτσίστικα, πολύ πιο γυναικεία, πολύ πιο σεξουαλικά ή προκλητικά από τους προγόνους τους στο παρελθόν. Έχει χαθεί το παιδικό στοιχείο στα παιχνίδια, βλέπουμε πλέον μικρές γυναίκες και όχι μικρά κορίτσια.

Τα LEGO «για κορίτσια» σήμερα από τη σειρά Friends

Πολλoί κατασκευαστές παιχνιδιών ακολούθησαν το ίδιο παράδειγμα:

Φραουλίτσα

Η αθώα Φραουλίτσα (μη μου πεις ότι δεν τη θυμάσαι) όχι τόσο όμορφη, αλλά με γνήσια παιδική αθωότητα.

Πέταξε από πάνω της τα περιττά, σουλουπώθηκε και μεταμορφώθηκε σε κορίτσι που θα ήθελε κάθε αγόρι της Γ Δημοτικού.

Μικρό μου Πόνι

Το συζητούσαμε με μια φίλη, όταν τυχαία παρατηρήσαμε πόσο άλλαξε, θυμόμασταν ότι δεν ήταν έτσι αλλά τώρα που έχουμε και φωτογραφία σύγκρισης είναι εμφανής η αλλαγή

Το Μικρό μου Πόνι έγινε σέξι, έτοιμο να χορέψει σε στύλο, ο λαιμός λέπτυνε, το σώμα μίκρυνε δραματικά, τα μάτια είναι θεόρατα όπως και οι βλεφαρίδες. Καλό δε λέμε, αλλά δεν είναι καθόλου Πόνι πια. Είναι σκέτο Μικρό μου.

Ευχούλης

Αγαπημένε μου Ευχούλη ή Troll που ήσουν τόσο άσχημο αλλά αθώο και γλυκό παιχνίδι

Που να φανταζόσουν ότι κάποτε θα σε καταντούσαν έτσι μόνο και μόνο για να πουληθείς μόνο σε κορίτσια…

Λαχανούλης

Είχα και εγώ Λαχανόπαιδο, το έχω πει πολλές φορές και έμοιαζε σαν ένα γλυκύτατο, άσχημο, πάνινο μωρό με κλωστές αντί για μαλλιά. Όπως αυτό: 

Αλλά ήταν ένα παιχνίδι και είχε την πλάκα του έτσι. Δεν έχει τόση πλάκα σήμερα, η τσαπερδόνα με το original μαλλί μέχρι τα πόδια, εμφανώς πιο όμορφη, μοιάζει περισσότερο με έφηβη. Δεν την θέλω! 

Και τελευταίο και καλύτερο;

Καλά εδώ που τα λέμε δεν πετάμε τη σκούφια μας για το σώμα της στα 90’s, αλλά η μεσούλα της γνωστής και αγαπημένης Barbie έγινε δαχτυλίδι. Στήθος πιο μεγάλο και στητό, γλουτοί καλοσχηματισμένοι, και ποπός πιο πεταχτός δε γίνεται. Ωραία. Αλλά θυμίστε μου. Γιατί να παίξει ένα μικρό κοριτσάκι με ένα τόσο καλοφτιαγμένο και σεξουαλικά άρτια φτιαγμένο σώμα; Ε;

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)