Οι μαμάδες που ξέρουν ότι δεν είναι τέλειες
Και αν με ρωτούσες τι δεν μου αρέσει στις άλλες μαμάδες εγώ δε θα σου απαντούσα. Θα σου απαντούσα όμως τι μου αρέσει.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες στο δρόμο να χαμογελούν στα μωρά τους.
Έτσι, χωρίς κάποιο λόγο. Που σταματάνε για λίγο το καροτσάκι για να ρουφήξουν εκείνη τη στιγμή. Που κοιτάζουν μέσα στα μάτια τα μωρά τους. Και καταλαβαίνεις χωρίς να πουν λέξη, ότι μπροστά τους βλέπουν ότι πολυτιμότερο τους έτυχε ποτέ.
Μου αρέσει όταν βλέπω ακατάστατες μαμάδες.
Που θα ξεχαστούν και θα βγουν έξω φορώντας το μπλουζάκι με τον λεκέ από τη φρουτόκρεμα. Και εγώ βλέπω μπροστά μου όλη την ιστορία αυτού του λεκέ. Που φτιάχτηκε από ένα μέρος απόγνωσης και 3 μέρη ανιδιοτελούς αγάπης.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες που ξέρουν ότι δεν είναι τέλειες.
Μα ούτε προσπαθούν να γίνουν. Και μου αρέσει όταν τις βλέπω να ψάχνουν το βλέμμα «συνενοχής» στις άλλες μαμάδες. Γιατί ξέρουν ότι μεταξύ τους καταλαβαίνονται. Πολύ καλά μάλιστα.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες να ταΐζουν και να ποτίζουν τα παιδιά τους, βάζοντας το χέρι τους κοντά στο στόμα τους.
Για να μη φύγει ούτε σταγόνα. Γιατί κάθε κουταλιά έχει μέσα άπειρη ποσότητα μαμαδένιας αγάπης. Και κάθε γουλιά έχει μέσα της τη δροσιά της στοργικής μαμάς.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες να ρωτάνε για να μάθουν.
Που γνωρίζουν ότι δεν ξέρουν τα πάντα και δεν προσποιούνται ότι τα ξέρουν όλα. Που παραδέχονται τις αδυναμίες τους και τις παραξενιές τους και θέλουν να βελτιωθούν. Που νοιάζονται πραγματικά να βοηθήσουν άλλες μαμάδες. Όχι για να δείξουν ότι είναι καλύτερες. Αλλά γιατί θέλουν πραγματικά να είναι και οι άλλες μαμάδες ευτυχισμένες. Για να είναι και τα παιδιά τους ευτυχισμένα.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες που ανακαλύπτουν, μέσα από τα παιδιά τους, την παιδική τους ηλικία ξανά.
Μαμάδες που κάνουν κούνια στην παιδική χαρά. Μαμάδες που σκύβουν και μυρίζουν τα λουλούδια και μετά αναφωνούν ένα τεράστιο «Αααχ!!!» από ευχαρίστηση. Μαμάδες που πηδάνε σε λακκούβες και νερόλακους μαζί με τα παιδιά τους. Που τα πιάνουν από το χέρι για να χορέψουν με την ψυχή τους. Να χορέψουν σαν να μην τους βλέπει κανείς!
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες που έχουν αγάπη και καλοσύνη μέσα τους.
Που όταν βλέπουν κάτι παράταιρο, δε βιάζονται να κρίνουν. Αλλά να βοηθήσουν. Που στα μάτια των παιδιών άλλων μαμάδων βλέπουν τα δικά τους παιδιά. Και σκέφτονται ότι και εκείνες οι μαμάδες αγωνίζονται το ίδιο. Και κάνουν καλή δουλειά. Που στα μάτια μιας άλλης μαμάς βλέπουν μια συνοδοιπόρο και όχι μια ανταγωνίστρια.
Μου αρέσει όταν βλέπω μαμάδες που δεν κρίνουν τους άλλους γονείς από τον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, όλες μας φωνάζουν Μαμά!
Έτσι είναι οι μαμάδες που ξέρουν ότι δεν είναι τέλειες.
Αλλά από την άλλη, έτσι είναι και οι καλές μαμάδες όπως θα διαβάσεις και στο άρθρο “Οι καλές μαμάδες κάνουν αυτά τα πράγματα”. Γιατί κάποιες φορές οι καλές μαμάδες αναρωτιούνται αν είναι καλές μαμάδες. Κάποιες φορές ξεσπούν σε κλάματα γιατί νομίζουν ότι χάνουν τον έλεγχο.
Κάποιες φορές θεωρούν ότι δεν είναι αρκετά όσα κάνουν. Αλλά κάποιες φορές οι καλές μαμάδες κάνουν αυτά τα πράγματα.
Κάποιες φορές κλείνονται στο μπάνιο και κάνουν ντους σχεδόν μισή ώρα.
Και την περισσότερη από αυτήν αφήνουν απλά το ζεστό νερό να τρέχει πάνω τους. Σκέφτονται και θυμούνται. Και είτε χαμογελούν πίσω από τους ατμούς που γέμισε το μπάνιο. Είτε τους φεύγουν δάκρυα.
Έχει ενδιαφέρον η συνέχεια του άρθρου, γι’ αυτό συνέχισε την ανάγνωση. Είμαι σίγουρη ότι θα σου αρέσει πολύ!
Λίζα
(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
