Η μαμά που κρίνω πιο σκληρά από όλες
Τις τελευταίες 2 ημέρες τις πέρασα κρίνοντας σκληρά μια μαμά. Το ξέρω ότι δεν πρέπει αλλά ρίξτε μια ματιά στη μαμά που έκρινα:
Δεν γέννησε φυσιολογικά και σταμάτησε το θηλασμό πολύ νωρίς.
Έδωσε στα παιδιά της σοκολάτα πριν πάνε για ύπνο. ΣΟΚΟΛΑΤΑ! Η ίδια έδωσε χυμό με συντηρητικά στα παιδιά επίσης πριν τον ύπνο.
Φώναξε στον γιο της επειδή της έχυσε τον καφέ. Δίνει ακόμη μπιμπερό στο 2 χρονών παιδί της.
Ο γιος της είναι 3 ετών και φοράει ακόμη πάνες. ΑΚΟΜΗ! Την είδα να κυνηγάει τα παιδιά της περισσότερο από μια φορά την εβδομάδα, καθώς εκείνα άδειαζαν το περιεχόμενο της τσάντας της.
Δεν κάνει ντουζ κάθε μέρα.
Έκρυψε τη μερέντα στην κουζίνα ενώ το ενός έτους παιδί της ξέσπασε σε κλάματα.
Μια αφήνει τα παιδιά της να κλαίνε και μια δεν τα αφήνει. Δεν μπορεί επιτέλους να αποφασίσει τι μέθοδο θέλει να ακολουθήσει;
Σχεδόν σε κάθε φωτογραφία που δημοσιεύει στο facebook είναι και τα παιδιά της μέσα.
Βάζει το νήπιο της σε ένα παρκοκρέβατο το οποίο είναι σαν φυλακή για μωρά!
Είδα τα παιδιά της να τους πέφτουν τα δημητριακά στο πάτωμα και να τα τρώνε από εκεί!
Δωροδοκεί τα παιδιά της με μπισκότα, χωρίς ντροπή ακόμα και μπροστά σε άλλους!
Αποκοιμήθηκε στον καναπέ, ενώ τα παιδιά της καθόταν μπροστά στην τηλεόραση, ή ήταν μέσα στο παρκοκρέβατο, ή έτρωγαν τα δημητριακά από το πάτωμα.
Κάθε φορά στο μεσημεριανό, ο μεγάλος της γιος κλαίει και φωνάζει γιατί δεν θέλει να φάει και καταλήγει πάντα να πάρει αυτό που θέλει. Ένα μπισκότο. Πίνει αναψυκτικό κάθε μέρα.
Το σπίτι της είναι πάντα ακατάστατο. Είναι διακοσμημένο σε do it yourself «τέχνη» και κανένα έπιπλο μέσα στο σπίτι της δεν ταιριάζει με το άλλο.
Η οικογένεια της αργεί πάντα.
Το ενός έτους παιδί της ξυπνάει ακόμη μέσα στη νύχτα και του παίρνει πολύ ώρα για να ξανακοιμηθεί.
Εκείνη λαχταρά καμιά φορά σιωπηλά να έκανε ένα διάλειμμα από τα παιδιά της για λίγες μέρες. Είναι μαμά στο σπίτι βλέπετε και φοράει όλη μέρα φόρμες και ξεκουράζεται στον καναπέ. Μα έλα τώρα, όλη της η ζωή είναι ένα διάλειμμα, τι το θέλει το επιπλέον;
Η μαμά που κρίνω τόσο σκληρά είναι πολύ κακή μαμά έτσι δεν είναι;
Φαίνεται να τα κάνει ΟΛΑ λάθος.
Μόνο που αυτή η μαμά είμαι… εγώ!
Η μαμά που κρίνω πιο σκληρά από όλες, είμαι εγώ…
Έχω φτάσει σε ένα στάδιο στη ζωή μου που τα τελευταία χρόνια ανησυχώ τόσο πολύ για το τι θα πουν ή θα σκεφτούν οι άλλοι για εμένα και τα παιδιά μου, τόσο πολύ που κρύβομαι! Σπάνια πάω σε μέρη με τα παιδιά μου γιατί φοβάμαι ότι θα ξεσπάσουν ή θα πάθω νευρικό κλονισμό και δεν ξέρω πως θα αντιδράσουν οι άλλοι.
Προσπαθώ να κρατήσω μυστικές μερικές κάποιες από τις επιλογές που έχω κάνει για την ανατροφή των παιδιών μου. Γιατί ξέρω ότι θα με αποδοκιμάσουν ή θα θέλουν να μου πουν τη γνώμη τους. Η ζωή μου καταναλώνεται τόσο πολύ από αυτό που θα σκεφτούν ή θα πουν οι άλλοι, που δεν το απολαμβάνω πια όσο θα έπρεπε.
Το μότο μου για τον χρόνο που διανύουμε είναι: Ποιος νοιάζεται;
Ο μόνος λόγος που οι άνθρωποι κρίνουν ή επικρίνουν την ανατροφή των παιδιών των άλλων ανθρώπων είναι για να αισθανθούν οι ίδιοι καλύτερα, γιατί κατά βάθος ξέρουν ότι έχουν επίσης λάθη.
Επίσης, μερικές φορές όταν οι άνθρωποι δίνουν συμβουλές, είναι πραγματικά επειδή νοιάζονται και θέλουν να βοηθήσουν. Δεν χρειάζεται να ακολουθήσω τις συμβουλές τους, αλλά μπορώ να τις ακούσω χωρίς να είμαι αμυντική ή προσβλητική απέναντί τους.
Μπορεί να μην είμαι τέλεια, αλλά είμαι μια καλή μαμά, και πραγματικά το ξέρω πολύ καλά αυτό. Έτσι, από τώρα και στο εξής, οι άλλοι μπορούν να επικρίνουν και να αναλύουν την ανατροφή των παιδιών μου, όσο θέλουν!
Μάλιστα τους βοηθάω αρκετά γράφοντας αυτή τη λίστα με όσα με κάνουν μια μαμά που δεν είναι τέλεια!
(Μετέφρασα το κείμενο από το ScaryMommy. Και εγώ ως Λίζα δε θα μπορούσα να συμφωνώ περισσότερο!!!)
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©
Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!




3 Comments
Τα έχω κάνει όλα τα παραπάνω…μόνο η σοκολάτα έχει ξεφύγει επειδή δεν της αρέσει…Είμαι μία απαίσια μάνα και εγώ ε; Νομίζω ότι τα παιδιά θέλουν γονείς όχι αλάνθαστα πλάσματα…και αγάπη που απ᾽αυτήν έχουμε μπόλικη !!
είμαστε πολλές αγάπη μου δεν είσαι μόνη σου!!! ειλικρινά πλέον δεν ασχολούμαι καθόλου με τις κακίες του κόσμου!!! σου στέλνω τα φιλιά μου!!!!
Και εγώ πολλές φορές πραγματικά σαστίζω, δεν ξέρω πραγματικά τι είναι πια σωστό και τι λάθος στην ανατροφή του παιδιού μου , όλα τα παραπάνω τα έχω κάνει και εγώ σίγουρα ….και ένα διάστημα αγχωνόμουν παρά πολύ όταν βγαίναμε έξω με το παιδί ….παιδιά είναι τι να κανουμε!