Στην επόμενη έκρηξη του παιδιού σου, δοκίμασε αυτό
Το ξέρεις και το ξέρω. Το έχεις διαβάσει στο e-mama.gr αλλά και σε έρευνες. Το καταλαβαίνεις καθημερινά. Η αγάπη κάνει θαύματα.
Δες παρακάτω μερικά από τα άρθρα στα οποία έχουμε μιλήσει για το συγκεκριμένο θέμα. Έχουν όλα εξαιρετικό ενδιαφέρον και αξίζει τόσο πολύ να τα διαβάσεις.
Όπως το… Η αγάπη βοηθάει στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού.
Ή το υπέροχο Το χάδι βοηθάει στη μάθηση.
Αλλά επίσης και το Η αγκαλιά είναι το σιωπηλό φάρμακο της αγάπης…
Όταν όμως βρίσκεσαι μπροστά στο μεγαλειώδες άμεσο αποτέλεσμα αυτής, τότε το νιώθεις σε κάθε κύτταρο του κορμιού σου! Και αυτό δε χρειάζεται έρευνα για να στο επιβεβαιώσει.
Στην επόμενη έκρηξη του παιδιού σου, δοκίμασε αυτό
Ο Mini Me είναι πλέον ένα αγόρι που πλησιάζει τα 8 του χρόνια. Του μαθαίνω και μου μαθαίνει πράγματα καθημερινά. Εγώ του μαθαίνω πράγματα για τη ζωή, ενώ εκείνος μου μαθαίνει τη ζωή από την αρχή.
Αλλά αυτό που μου έμαθε εκείνην τη μέρα, ήταν ένα ισχυρό σοκ για εμένα. Με θετικό πρόσημο…
Ήμασταν και οι δύο πολύ κουρασμένοι. Εγώ μόλις είχα γυρίσει από τη δουλειά. Εκείνος ήταν σαν ένα μπουκάλι σόδας που το ανακινούσε όλη μέρα κάποιος. Με το που μπήκα στο οπτικό του πεδίο, άνοιξε το καπάκι με δύναμη!
Διαφωνήσαμε. Μαλώσαμε. Φωνάξαμε. Μου ήταν αδύνατον να τον επαναφέρω, να τον ρυθμίσω, δεν μπορούσα να ρυθμίσω ούτε τον εαυτό μου, δεν είχα διαύγεια για να το χειριστώ.
Η έκρηξη ήταν εκεί και ήταν γερή! Απελπίστηκα. Τον είδα να μου κλείνει την πόρτα με κυριολεκτική και μεταφορική έννοια.
Ήμουν πολύ θυμωμένη! Στο μυαλό μου τριγύριζαν οι κλασικές ερωτήσεις:
-Γιατί κλαις τώρα;
-Τι θες τώρα;
-Ξέρεις πόσο κουρασμένη είμαι;
Πήρα δυο βαθιές ανάσες. Στην τρίτη θα μου κοβόταν η αναπνοή. Νόμιζα ότι δεν είχα επιλογές. Μπήκα μέσα και τον ακούμπησα. Αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι του. Η έκρηξη έγινε ατομική βόμβα. Αποσυνδεθήκαμε εντελώς σκέφτηκα και τότε τρόμαξα.
Τα χέρια μου κινήθηκαν μόνα τους, με δική τους πρωτοβουλία, χωρίς να το σχεδιάσω.
Τον αγκάλιασα απαλά και με απώθησε. Δοκίμασα ξανά χωρίς να τον πιέζω ή να τον παραβιάζω. Απλά να δείξω ότι είμαι εκεί και διαθέσιμη. Δοκίμασα ευγενικά ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Μετά κατάλαβα και σταμάτησα. Προσπάθησα να τον πλησιάσω στο αυτί εν μέσω δυνατών απωθήσεων και του είπα…
«Η μαμά σε αγαπάει πολύ μωρό μου…».
Προς έκπληξη μου, η αντίσταση του μειώθηκε αμέσως! Του το ξαναείπα και μειώθηκε ακόμη περισσότερο. Με άφησε να τον αγκαλιάσω.
Η ηρεμία πήρε τη θέση των δυνατών φωνών και της κρίσης. Μείναμε αγκαλιά και του ψιθύριζα λόγια αγάπης. Του είπα όλα όσα ήθελα να του πω, από διαφορετική οπτική αυτή τη φορά. Όλα όσα ήθελα να του εξηγήσω, του τα είπα έχοντας τον αγκαλιά και χαϊδεύοντας τον.
Η απόλυτη ηρεμία… Συνδεθήκαμε ξανά αφήνοντας τον Mini Me εμφανώς ανακουφισμένο από την αγάπη και εμένα σοκαρισμένη από τη συντριπτική δύναμη της.
Η αγάπη μόνο θα μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο! Και εκείνη τη μέρα το βίωσα το μεγαλείο της. Και είμαι εδώ για να το εξιστορήσω.
Δεν είναι κάθε μέρα ίδια. Δεν έχουμε πάντα τις ίδιες αντοχές και προφανώς δεν είναι πάντα εύκολο. Όμως σκέφτομαι ότι είναι εκπληκτικό, το πόσο εύκολο και ανακουφιστικό είναι να διαχειριστούμε μια τέτοια κατάσταση ακούγοντας απλά το ένστικτό μας.
Δε χρειάζεται τελικά να διαχειριζόμαστε τις δύσκολες καταστάσεις με τα παιδιά μας by the book. Χρειάζεται απλά να τους επικοινωνήσουμε τα πρώτα συναισθήματα μας.
Για την ιστορία, ήταν η τελευταία φορά που είδα τον Mini Me έτσι (μέχρι τη στιγμή που γράφω αυτό το άρθρο). Εκρήξεις υπάρχουν, αλλά είναι πολύ πιο εύκολα διαχειρίσιμες πια. Για πόσο θα κρατήσει; Άγνωστο.
Αλλά νομίζω ότι πλέον ξέρουμε και οι δυο μας, ότι η αγκαλιά και η αγάπη μπορούν να ξεπεράσουν κάθε έκρηξη…
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς ή άνθρωποι που το χρειάζονται. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
