5 φράσεις που δε θα πουν ποτέ οι μαμάδες στους μπαμπάδες
Μόνο 5; Είναι ένα ερώτημα. Μα είναι πολλά περισσότερα! Δεν πειράζει, ας κάνουμε μια αρχή!
Υπάρχουν λοιπόν 5 φράσεις που δε θα πουν ποτέ οι μαμάδες στους μπαμπάδες. Και υπάρχουν λόγοι γι’ αυτό.
Θα δοκιμάσουμε με τις 5 πρώτες και ευπρόσδεκτες όσες θες να συμπληρώσεις και εσύ.
Να 5 φράσεις που δε θα πουν ποτέ οι μαμάδες στους μπαμπάδες λοιπόν!
1. «Η χαλάρωση είναι μόνο δικό σου προνόμιο»
Εγώ πάντως όταν γυρνάω από τη δουλειά, θέλω πάρα πολύ να συμμαζέψω το σπίτι. Να πλύνω τα χθεσινά πιάτα, να τρέξω τα παιδιά στις δραστηριότητες, να τα διαβάσω.
Αφού να φανταστείς ανυπομονώ κάθε μέρα, πότε θα γυρίσω σπίτι να τα κάνω όλα αυτά!

Δε θα ήθελα με τίποτα να χαλαρώσω και εγώ λιγάκι. Να κάτσω; Μπλιαχ! Προτιμώ να βλέπω κάποιον άλλον να χαλαρώνει, χυμένο στον καναπέ και να με βλέπει να τρέχω σαν την τρελή.
Αυτό που διάβασες παραπάνω είναι αυτό που ΔΕΝ θα πει ποτέ μια μαμά σε έναν μπαμπά. Η χαλάρωση δεν είναι προνόμιο μόνο των μπαμπάδων και οι μαμάδες σπάνια διεκδικούν τη δική τους χαλάρωση.
Στην πραγματικότητα ΔΕΝ θα έπρεπε να την διεκδικήσει κανείς. Θα έπρεπε πάντα να δίνει ο ένας στον άλλο την ευκαιρία να τη νιώσει.
2. «Μην σε αγχώνει τίποτα. Έτσι κι αλλιώς το σπίτι συμμαζεύεται μόνο του και τα παιδιά μεγαλώνουν στον αυτόματο»
Βάζουμε τα ρούχα στα άπλυτα και εντελώς ξαφνικά τα βρίσκουμε πλυμένα και σιδερωμένα στην ντουλάπα! Απίστευτο; Γιατί οι κάλτσες; Που μπαίνουν μόνες τους στο συρτάρι ταιριασμένες κατάλληλα; Τα παιδιά επίσης μαγειρεύουν και τρώνε μόνα τους!
Τι; Όχι; Όχι ε; Αν και υπάρχει γενικά μια τέτοια πεποίθηση, δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Δε θα το πει καμία μαμά γιατί η μαμά ξέρει. Και μάλλον κάποια στιγμή θα πρέπει να το μάθει και ο μπαμπάς.
3. Θα «μου» πλύνεις τα πιάτα;
Ως γνωστόν τα πιάτα είναι ιδιοκτησία μου. Όπως και το βρώμικο πάτωμα αλλά και το πλυντήριο. Δηλαδή αν αυτά τα ακουμπήσει κάποιος άλλος θα θυμώσω πολύ!
Οπότε καταλαβαίνω όταν μου λες: «Σου έπλυνα τα πιάτα», έτσι ώστε να μην το πάρω κατάκαρδα που μου πήρες την αρμοδιότητα μου.
Μόνο που εγώ ποτέ δεν έχω πει: Θα «μου» πλύνεις τα πιάτα; Στην πραγματικότητα δηλαδή, ΔΕΝ είναι δικά μου. Ούτε η αρμοδιότητα. Το ότι το κάνω εγώ ως επί το πλείστον, είναι απλά επειδή δε μένουν άλλα άτομα στο σπίτι που θα προσφερθούν να το κάνουν.
4. «Ακόμα και όταν είσαι σπίτι, εγώ είμαι η μοναδική υπεύθυνη για τα παιδιά»
Μαμά: Πρέπει να πάω στο κέντρο, έχω μια σοβαρή δουλειά.
Μπαμπάς: Και ποιος θα κρατήσει τα παιδιά;
Μαμά: Θα τα πάρω μαζί μου φυσικά! Δεν υπάρχει πρόβλημα!
Όχι, όχι. Δεν είμαστε οι μαμάδες οι μοναδικοί υπεύθυνοι ενήλικες, φροντιστές των παιδιών. Το ότι αναγκαζόμαστε κάποιες φορές να γίνουμε δε σημαίνει ότι έτσι είναι κιόλας.
Αυτή φράση μπορεί να σου πυροδοτεί συναισθήματα. Έχει χυθεί άπειρο μελάνι γι’ αυτή τη φράση και νομίζω ότι ξέρεις ακριβώς που αναφέρομαι και πόσες φορές έχει ακουστεί. Όμως αυτή τη φράση δεν τη λένε ποτέ οι μαμάδες στους μπαμπάδες. Ξέρεις γιατί; Θα σε αφήσω να δώσεις εσύ μια εξήγηση.
Καθώς διάβαζες αυτό το κείμενο μπορεί να σκέφτηκες ότι βρήκες αρκετή αλήθεια για εσένα εδώ. Ή μπορεί να σκέφτηκες χαζομάρες, δε συμβαίνουν αυτά σε εμένα.
Ότι και από τα δύο και αν σκέφτηκες το θέμα είναι ένα.
Η συμβίωση δύο ανθρώπων που μεγαλώνουν παιδιά δεν είναι παιχνιδάκι. Κάποιες φορές είναι ηλιαχτίδα και κάποιες άλλες φορές καταιγίδα. Όσο περισσότερο μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον, τόσο περισσότερο μπορούμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι λίγο πιο εύκολο για όλους μας.
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©
Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!



One Comment
Για κάποιον ανεξήγητο λόγο είναι αυτονόητο η μαμά να κάνει όλες της δουλειές του σπιτιού,το μεγάλωμα τον παιδιών,εξωτερικές δουλειές,να κανονίσει ραντεβού σε γιατρούς,τα πάρτυ γενεθλίων κτλ.και αναρωτιέμαι ο άντρας γιατί είναι;Να μας κάνει παιδιά να πηγαίνει στην δουλειά,να θέλει τον ελεύθερο χρόνο του!Και ναι είναι πολλά που δεν λέμε κανονικά θα έπρεπε ίσως μας καταλάβουν!Η θα έπρεπε και γιαυτόυς να είναι κάποια πράγματα αυτονόητα χωρίς να χρειάζεται να τα λέμε!Η γυναίκα θα μπει στην θέση του άντρα,γιατί όχι και το αντίθετο;Αν και η δύο πρόσφεραν τα ίδια πράγματα στο σπίτι θα είχε και η γυναίκα τον χρόνο της για τον εαυτό της ώστε να μην γκρινιάζει(όπως λένε)ενώ αυτή όλοι μέρα είναι στην δουλειά και σπίτι έχουν γκρίνια!Θα ήθελα να πω πολλά περισσότερα(δεν είναι φυσικά όλοι ίδιοι)αλλά στην χώρα μας έτσι μεγαλώνουν η άντρες δυστυχώς!