Αν παρακαλάς να μεγαλώσει για να κοιμηθείς επιτέλους ήσυχα, θυμήσου αυτό
Το είχες σκεφτεί ποτέ άραγε; Είχες αναλογιστεί αυτά τα χρόνια στο τώρα; Τι θα λέμε λοιπόν αύριο για αυτά;
Το παιδί σου θα φτάσει τα οχτώ μόνο μία φορά. Τα τέσσερα μόνο μία φορά. Τον ένα χρόνο μόνο μία φορά.
Ενώ εσύ θα γίνεσαι θεατής -κάθε μέρα και κάθε λεπτό- μιας σειράς παραστάσεων της ζωής, χωρίς επανάληψη.
Κι ενώ τα παιδιά μαθαίνουν τη ζωή, εσύ μαθαίνεις να είσαι πατέρας, μητέρα, δηλαδή μαθαίνεις την άλλη ζωή. Αυτό που λέμε τη “δεύτερη” ζωή σου.
Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι σταματάς να υπάρχεις απλά και αρχίζεις να είσαι παρούσα και παρών. Γνωρίζοντας πως ό,τι υπάρχει τώρα, γρήγορα θα φύγει.
Προσπαθείς να κάνεις ολόδικο σου το χαμόγελο του παιδιού σου ακόμα κι όταν είσαι κουρασμένη.
Να συμμετέχεις στο παιχνίδι μαζί του ακόμα και όταν είσαι νευρική. Να αγκαλιάσεις τα δεκαέξι αυτά κιλά που θέλουν να κοιμηθούν στο στήθος σου.
Ακόμα και όταν είσαι εξουθενωμένη από την κούραση και θα έδινες τα πάντα για να κοιμηθείς μπρούμυτα.
Να κοιμηθείς επιτέλους ήσυχα. Χωρίς αυτό το μικρό χεράκι να σου… σκαλίζει τη μύτη.
Το γεγονός είναι ότι τα… ρουθούνια σου δεν θα έχουν αλλάξει διάσταση μετά από πέντε χρόνια.
Αυτό το μικρό χεράκι όμως θα έχει άλλο μέγεθος.
Δεν θα υπάρχει πλέον η επιθυμία να κοιμηθεί επάνω σου. Και εσύ θα θυμάσαι το τότε και την κάθε ημέρα που δεν το κράτησες σφιχτά, το κάθε χάδι που δεν του έδωσες, ενώ το είχες κοντά σου.
Και όταν η παράσταση θα αλλάξει σκηνικό και εσύ δεν θα μπορείς να την παρακολουθήσεις πλέον.
Όταν θα βρίσκεσαι όχι στην πρώτη γραμμή, αλλά πίσω από την πόρτα. Θα κοιμάσαι ανάσκελα, μόνο και μόνο για να θυμάσαι..
Αν παρακαλάς να μεγαλώσει για να κοιμηθείς επιτέλους ήσυχα, θυμήσου αυτό σε παρακαλώ
Μπορεί τώρα να σου φαίνεται λίγο, αλλά είναι πολύ!
-Matteo Bussola
Αρχικό κείμενο από τη σελίδα της Κοσμαρίκου Αλεξάνδρα Παιδίατρος με επιμέλεια κειμένου και τελικό αποτέλεσμα e-mama.gr
Στην πραγματικότητα θα πρέπει να ξέρουμε ότι Δεν υπάρχουν ανεξάρτητα μωρά. Υπάρχουν μόνο μωρά που σε χρειάζονται.
Ακολουθεί μικρό απόσπασμα
“Φαντάσου ένα έμβρυο. Φαντάσου ένα μωρό. Από την σύλληψή του μέχρι την ημέρα της γέννησής του, ζει σε ένα περιβάλλον ζεστό και καθησυχαστικό.
Που το θρέφει και το προστατεύει απόλυτα. Ακούει την φωνή της μητέρας του, αισθάνεται την παρουσία της. Ακούει και τον άλλο του γονιό.
Ποτέ δεν πεινάει. Ποτέ δεν κρυώνει. Ποτέ δεν αισθάνεται μόνο. Ποτέ του δε φοβάται.
Έχει όλα όσα χρειάζεται, πάντα και προτού καν τα ζητήσει. Ζει σε έναν κόσμο ιδανικό, κολυμπάει κι απολαμβάνει.
Κι έπειτα, μια μέρα, γεννιέται.”
Συνέχισε την ανάγνωση στο άρθρο.
Αλλά και επίσης μην παραλείψεις να διαβάσεις το άρθρο Αγαπημένη μαμά μου. Σύντομα θα μεγαλώσω και δε θα σε χρειάζομαι όσο τώρα.
Και τα δύο έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Αγαπημένη μαμά μου. Λατρεμένε μου άνθρωπε που είσαι εκεί όποτε το χρειαστώ και όποτε σε καλέσω.
Καταρχάς θέλω να σε ευχαριστήσω που με κάνεις να νιώθω ασφάλεια κοντά σου. Δίπλα σου. Πάνω σου. Στην αγκαλιά σου. Είναι τόσο σημαντικό για εμένα!
Ξέρω ότι αυτό μπορεί να σε ταλαιπωρεί λιγάκι. Θέλω να πω, οκ, είμαι ακόμη μωρό, αλλά σε βλέπω και σε καταλαβαίνω.
Ξέρω ότι θα ήθελες να κοιμηθείς κάπως πιο άνετα. Χμμ, σε μια καλύτερη στάση ας πούμε. Όχι στο χείλος του κρεβατιού ας πούμε. Χωρίς τα πόδια μου στο πρόσωπο σου. Και χωρίς τους ολονύκτιους μαραθώνιους θηλασμούς. Ξέρεις, εκείνους που…
Συνέχισε την ανάγνωση στο άρθρο.
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια
Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
