Από τα πάρτι στα beach bar, στα παιδικά πάρτι

Από τα πάρτι στα beach bar, στα παιδικά πάρτι

Τελικά από τα πάρτι στα beach bar στα παιδικά πάρτι είναι ένα τέλος εποχής;

Σε ποιο πάρτι ταιριάζω τελικά;

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ, εξελίχθηκε πέρσι το καλοκαίρι.

Ήταν ένα πρωινό του Αυγούστου. Είχαμε πάει για μπάνιο στη Χαλκιδική. Σε καινούργιο cool beachόμπαρο. Από αυτά που πριν μερικά χρόνια πηγαίναμε μεσημέρι (απλά δεν είχαμε ξυπνήσει από την κρεπάλη του Σαββατόβραδου) πίναμε καφέ, παίζαμε beach volley, ρακέτες, κολυμπούσαμε και στο τέλος μας έβρισκε το βράδυ να πίνουμε τα ποτά μας και να χορεύουμε με όλη μας την τέχνη δίπλα στον dj και τον μπάρμαν στο πάρτι του beach bar.

Αυτό συνεχίζει και κάνει ο κόσμος. Εμείς πήγαμε χωρίς το μωρό μεν εκείνη τη φορά, αλλά με την ψυχή στο στόμα, ήπιαμε λίγο καφέ, παίξαμε λίγο τάβλι και όταν έφτασε η ώρα του πάρτι που η μουσική δυνάμωσε και όλοι μαζεύτηκαν γύρω από τον dj, απλά δεν περνούσαμε καλά πια, άσε που και η ώρα «πέρασε» και ήταν ώρα να πάμε να πάρουμε τον Mini Me από τη γιαγιά του.

Έβλεπα τον νεαρό, άτεκνο κόσμο γύρω μου που έκανε ότι κάναμε και εμείς πριν μερικά χρόνια. Και λίγο ζήλεψα. Λίγο αναπόλησα. Και λίγο κατάλαβα ότι ίσως δεν θα ξαναπεράσω από εκείνη την ανέμελη φάση της ξέφρενης διασκέδασης. Είμαστε πλέον γονείς και έχουμε πατήσει τα 30 (Χριστέ μου σαν ψέματα μου φαίνεται!).

Όμως τι φταίει; Ότι είμαστε γονείς ή ότι πατήσαμε τα 30;

Το βράδυ άνοιξα το facebook. Και βλέπω κατευθείαν στην αρχική σελίδα μου ότι κάποιες φίλες μου από τα “παλιά” είχαν αναρτήσει φωτογραφίες από το μπάνιο τους στη θάλασσα. Είμαστε στην ίδια ηλικία, μόνο που τα κορίτσια δεν έχουν παιδιά, δεν είναι καν παντρεμένες. Τίτλος στο άλμπουμ τους «Please don’t stop summer party’s». Καλοπεριποιημένες, χτενισμένες, με νύχι που μαρτυρά την ώρα που ασχολήθηκαν μαζί του (όση ώρα ασχολούμουν και εγώ δηλαδή κάποτε), πόζες, φιλάκια στην κάμερα, mojitos και λάδι carroten στο τραπέζι.

Καταρχήν έλα να κάνουμε μια σύγκριση, για να δεις τη διαφορά, έχει πλάκα, πως θα έβγαινα εγώ φωτογραφία εκείνη τη μέρα στη θάλασσα και πάρτα με την ίδια σειρά. Όχι βαμμένη, χτένισμα μπόμπα κότσος, έχω και νύχια; καλέ τώρα τα είδα!, πόζα: τι με τραβάς τώρα βρε; καφές για να ανοίξει το μάτι, αντηλιακό με δείκτη 50 του Mini Me φυσικά. Τέλος πάντων το point είναι, ότι το πάρτι συνεχίζεται για αυτά τα κορίτσια και ας πάτησαν τα 30.

Τελικά τι ισχύει; Το πάρτι συνεχίζεται μέχρι να κάνεις παιδί; ή εξαρτάται από την ηλικία σου; Στη δική μου περίπτωση τουλάχιστον, μετά το παιδί, σταμάτησε το πάρτι στο beachbar και άρχισε το πάρτι της ζωής μου. Με όλες τις έννοιες.

Φυσικά και αναπολώ αυτές τις στιγμές, θα ήταν ψέμα να πω ότι «Πριν δεν είχα ζωή, τώρα με το παιδί μάλιστα, η ζωή μου είναι cool». Ούτε κλαίγομαι βέβαια. Κάθε φάση της ζωής σου, σου δίνει διαφορετικά πράγματα. Πότε πάρτι στο beach bar και πότε παιδικό πάρτι. Το συμπέρασμα; Δεν νιώθω πλέον τόσο άνετα σε ένα πάρτι beachόμπαρου, όπως δεν θα ένιωθαν πολύ άνετα οι παλιές μου φίλες σε ένα παιδικό πάρτι.

Τελικά από τα πάρτι στα beach bar στα παιδικά πάρτι είναι ένα τέλος εποχής;

Ξέρεις τι; Νομίζω πως τελικά η ίδια η ζωή σε προσκαλεί στο πάρτι που ταιριάζεις να πας.

ΥΓ: Επειδή μαμάδες με μεγαλύτερα παιδιά μου έχουν πει ότι όταν τα παιδιά σου μεγαλώνουν λίγο, ζεις ξανά δεύτερη “εφηβεία”, επιφυλάσσομαι. Ίσως μετά από λίγα χρόνια μπορεί να χορεύω και πάλι ξέφρενα δίπλα στον dj στο πάρτι του beachόμπαρου!!! Ποτέ δεν λέω ποτέ!!! 🙂

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!