Ο πλανήτης των κακών μαμάδων

Ο πλανήτης των κακών μαμάδων

Χαίρομαι τόσο πολύ κάθε φορά που τα κείμενα σας φιλοξενούνται στο e-mama! Η Σταυρούλα έγραψε ένα κείμενο για τις μαμάδες βάζοντας μας σε σκέψεις. 

Περιμένεις να αντικρίσεις 2 ροζ γραμμούλες, περνάνε οι μήνες και απογοητεύεσαι και αγχώνεσαι, ώσπου τελικά έρχεται η στιγμή. Βλέπεις τις ροζ γραμμούλες ή μήπως δεν φαίνονται καθαρά; Όχι πρέπει να είμαι έγκυος, ας κάνω μια χοριακή όμως. Πάω στον γυναικολόγο μου να είμαι απόλυτα σίγουρη, ναι είμαι έγκυος, μια κουκίδα φαίνεται στο υπερηχογράφημα και λίγο μετά η κουκίδα μεγαλώνει, ακούς την καρδούλα του να χτυπάει και χτυπάει και η δική σου καρδούλα σαν τρελή. Θυμάσαι;

Ωχ, τι έγινε σήμερα δεν το αισθάνθηκα; Α να ,το πρώτο φτερούγισμα, αχ μεγαλώνει η κοιλιά μου, δεν το πιστεύω πω πω κλωτσάει, σε λίγο καιρό θα γνωρίσω το μωρό μου. Ήρθε η μέρα γεννάω, γεννάω; Για να δω, είμαι όμορφη; Που είναι το βαλιτσάκι μου; Ουφ, σπρώχνω, σπρώχνω δεν λέει να βγει, να το, άκουσα το κλάμα του, το πήρα αγκαλιά. Το μωρό μου είναι αυτό; Πόσο τέλειο είναι! Είμαι μαμά, ναι, ναι, είμαι μαμά!!!

Άντε να πάω σπίτι να ευχαριστηθώ. Το μωρό μου κλαίει, τι να κάνω, πονάς μωρό μου, πεινάς; Μήπως θέλει αγκαλιά η θα κακομάθει; Ας το πάρω, να το δεν κλαίει τώρα, ηρέμησε η ψυχούλα μου. Έλα να σου δώσω γαλατάκι. Χορταίνει το μωρό μου;

Να βγω λίγο έξω έπηξα πια, δεν πέρασαν βέβαια ακόμα 40 μέρες, θα βγω δεν με νοιάζει. Τι μανία να θέλουν να πιάσουν όλοι το μωρό; Φοβάμαι! Και αν μου πάθει τίποτα;

Να μεγαλώνει, παίρνει βάρος, να σου δώσω ρυζάλευρο ή όχι; Διάβασα ότι δεν κάνει. Να πάρω έτοιμες κρέμες; Ο  γιατρός μου λέει να σου δώσω, στην ομάδα μου λένε πως έχουν ζάχαρη, η μητέρα μου λέει πως θα χορτάσεις με την κρέμα αυτή, αν σου δώσω και λίγα μπισκότα δεν θα πάθεις και αναιμία! Ουφ, ζαλίστηκα πάλι!

Μεγάλωσες και σε έχω ακόμα κοντά μου στο κρεβάτι μου, να σε πάω στο δωμάτιο σου μη δεν ξεκολλάς μετά από δίπλα μου και μήπως να κόψω τον θηλασμό, μήπως δεν προσφέρει τίποτα; Και αν πάρω έτοιμο γάλα ποιο να πάρω; Τόσες πολλές μάρκες.

Αχ κάνεις τα πρώτα σου βήματα, πρόσεχε μη χτυπήσεις πάλι το κεφάλι σου, έλα εντάξει χτύπησες ελαφριά, έλα να σε πάρω αγκαλίτσα. Όχι μη και άλλη γωνία από εκεί! Πρέπει να σταματήσω να λέω συνέχεια μη! Να κάνω το σπίτι μου πιο φιλικό στο μωρό.

Γιατί νευρίασες τόσο πολύ; Χτυπάς και το κεφάλι σου στον τοίχο, δεν πονάς;  Αχ δαγκωνιά ήταν αυτή; Μα γιατί ;  Προσπαθώ να σε καταλαβαίνω και να γίνομαι καλύτερη μητέρα αλλά δεν τα καταφέρνω πάντα. Ώρες-ώρες αισθάνομαι τόσο μόνη και απελπισμένη!

Ουφ, ας βγω έξω να ξεσκάσω και δεν θα μαγειρέψω τίποτα σήμερα, είμαι τόσο κουρασμένη, ας παραγγείλουμε κάτι. Να και άλλες μαμάδες, πόσο μου έλειψε λίγο παρέα. Απογοητεύτηκα, αισθάνομαι ότι πρέπει να απολογούμαι που σήμερα δεν είχα όρεξη να παίξω, που δεν ήμουν καλά χτενισμένη, που το σπίτι μου δεν είναι στην εντέλεια, που δεν μαγείρεψα σήμερα. Και πως με κοίταξαν όταν σου έδωσα λίγα μπισκότα. Που να έλεγα ότι κοιμάσαι στο δωμάτιο μας ακόμα.

Θα έπρεπε να υπάρχει ο πλανήτης των κακών μαμάδων όπου θα δείχναμε η μία κατανόηση στην άλλη, θα λέγαμε πως σήμερα φτιάξαμε στα παιδιά μας τηγανητές πατάτες ή πήραμε σουβλάκι και το ευχαριστηθήκαμε! Και μοιραστήκαμε και μια σοκολάτα. Και είδαμε και τηλεόραση. Και ξενυχτήσαμε απόψε γιατί περνάγαμε τέλεια και είπαμε να ξεχάσουμε το ρολόι και το πρόγραμμα. Αλήθεια τώρα πότε περάσατε καλύτερα; Για θυμηθείτε; Όταν εφαρμόζετε κατά γράμμα αυτά που πρέπει να κάνετε ή όταν ξεχνάτε τους κανόνες και γίνεστε παιδιά;

Το κείμενό μου είναι λίγο υπερβολικό, χιουμοριστικό αλλά και αληθινό. Θυμάστε πόσα άγχη και αγωνίες έχουμε περάσει πριν καν να μείνουμε έγκυες; Που φοβόμασταν 10 πράγματα και μόλις γεννήσαμε φοβόμασταν  άλλα 10. Κάτι που είμαστε άσχετες, κάτι που μας ψιθυρίζουν συνέχεια στα αυτιά διάφορα και τρελαινόμαστε. Ακόμα και όταν διαβάζουμε γιατί θέλουμε να γίνουμε καλύτερες είναι τόσο εύκολο να παρερμηνεύσουμε αυτό που διαβάζουμε και να το εκλάβουμε αλλιώς.

Η μητρότητα θέλει διαρκή προσπάθεια για το καλύτερο αλλά πάνω από όλα πίστη στον εαυτό μας. Ο θεός μας εμπιστεύτηκε προσφέροντάς μας ένα θαύμα, ας το απολαύσουμε και ας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Και να θυμόμαστε πως δεν είμαστε υπέρ-ήρωες. Μπορεί έτσι να φανταζόμασταν τη μητρότητα αλλά δεν είναι έτσι. Είμαστε άνθρωποι και θα κάνουμε τα λάθη μας, όλοι κάνουν τα λάθη τους. Γι αυτό μητέρες ας πιάσουμε η μία το χέρι της άλλης και ας βοηθήσουμε η μία την άλλη. Η μητρότητα δεν είναι διαγωνισμός, είναι μια υπέροχη διαδρομή που θα την απολαύσουμε μόνο αν αφεθούμε σε αυτή.

Έχεις κάτι να μας πεις; Εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε! Στείλε μας το κείμενο σου στη σελίδα μας στο facebook η στο e-mail: [email protected]

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο 🙂 Δεν επιτρέπεται όμως η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!