Εσύ δεν θα θυμάσαι, θα θυμάμαι όμως εγώ…

Εσύ δεν θα θυμάσαι, θα θυμάμαι όμως εγώ…

«Εσύ δεν θα θυμάσαι, θα θυμάμαι όμως εγώ…» Το συγκινητικό γράμμα της μαμάς

Σε μία εξομολόγηση από καρδιάς, μια μαμά περιγράφει όλες τις τρυφερές σκέψεις και τα συγκλονιστικά συναισθήματα που κάθε γυναίκα έχει νιώσει, κρατώντας το πολύτιμο μωρό της στα χέρια της!

Εσύ δεν θα θυμάσαι ότι στεκόμουν στο μπαλκόνι τη νύχτα πριν σε φέρω στον κόσμο.

Κοιτάζοντας το φεγγάρι με τρόμο και με ενθουσιασμό, γνωρίζοντας ότι σε λίγες ώρες θα σε κρατώ στην αγκαλιά μου.

Και σου ψιθύριζα «Θα τα καταφέρουμε!».

Εσύ δεν θα θυμάσαι το πώς με κοίταξες την στιγμή που γεννήθηκες, ή τον τρόπο που σε πήρα στην αγκαλιά μου, σε έφερα δίπλα στην καρδιά μου και σου ψιθύρισα «καλώς ήρθες, μωρό μου» στο αυτί.

Κάπως έτσι θέλω να με θυμάσαι όταν μεγαλώσεις

Εσύ δεν θα θυμάσαι το πόσο γαλήνεψες την ψυχή μου. Το πώς συμπλήρωσες την καρδιά μου. Ήμουν λίγη πριν σε αποκτήσω και με έκανες να νιώθω ολόκληρη.

Εσύ δεν θα θυμασαι το πόσο περήφανα παρακολουθούσα κάθε τι που έκανες. Για εμένα ήσουν πάντα το πιο όμορφο παιδί στο δωμάτιο.

Εσύ δεν θα θυμάσαι το πόσο με έκανες να γελάω με κάθε ανοησία σου.

Έβλεπα πόση καλοσύνη είχες μέσα στην καρδιά σου.

Εσύ δεν θα θυμάσαι τον τρόπο που σου χτένιζα τα μαλλιά και το πώς με κοιτούσες εκείνη τη στιγμή. Χωρίς λόγια, οι ψυχές μας αγγίζονταν και έλεγαν όσα καμία λέξη δεν θα μπορούσε να πει.

Εσύ δεν θα θυμάσαι τα τρελά γαργαλητά μας

και ότι εγώ πάντα έκλεβα για να μπορώ να σε κρατώ πιο πολλή ώρα κοντά μου και να γεμίζω το μικρό πρόσωπό σου με φιλιά.



Εσύ δεν θα θυμασαι όλες εκείνες τις φορές που πήγαινα να κοιμηθώ το βράδυ και έτρεμα στην σκέψη αν ήμουν αρκετά καλή μαμά. Μήπως έχω κάνει πολλά λάθη; Είμαι η μαμά που χρειάζεσαι να είμαι;

Εσύ δεν θα θυμασαι το πώς η καρδιά μου ράγιζε και μεγάλωνε λίγο περισσότερο κάθε φορά που έφτανες σε ένα νέο άλμα ανάπτυξης. Κάθε φορά που παρατηρούσα πόσο έχεις μεγαλώσει και πόσα μπορείς να κάνεις.

Εσύ δεν θα θυμασαι τον τρόπο που κρατούσα τα μικροσκοπικά σου πατουσάκια στα χέρια μου. Σκεπτόμενη πόσο πολύ θα μεγαλώσουν μια μέρα και πως θα χρειαστεί να σε αφήσω να φύγεις από εμένα.



Εσύ δεν θα θυμάσαι, θα θυμάμαι όμως εγώ… και θα κρατώ τις αναμνήσεις αυτές στην καρδιά μου και για τους δυο μας.

Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε λοιπόν αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν όσο περισσότεροι γίνεται! Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια

Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Πηγή

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

4 Comments

  1. τι υπέροχο κείμενο!
    με συγκίνησε…

    όσο και αν δεν “θυμάται” το παιδί, νομίζω πως όλες αυτές οι αναμνήσεις μένουν χαραγμένες στην ψυχούλα του και θα μεταφέρει τα ίδια βιώματα στα δικά του παιδιά

    φιλιά
    Αλεξία

  2. Και όμως θα θυμάται!!! Θα θυμάται η καρδιά και η ψυχή!! Αυτή δεν ξεχνάει και τώρα που το διάβαζα έχω να σας πω πως εμένα μου ήρθαν μνήμες με την μαμά μου και τα γαργαλιτα μας και τον τρόπο που με κοίταζε στις γιορτές και τον τρόπο που αλλάζε το πρόσωπο της κάθε φορά που με αντίκριζε και πόσο όμορφη ήταν και πόσο ζέστη ήταν η αγκαλια της και όμως τα θυμάμαι… Και μακάρι να είχα ακόμα μια στιγμή μαζί της ένα ακόμα φιλί της από αυτά τα φιλιά που όλα σου περνάνε ότι και να χεις…
    ΜΆΝΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
    ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

You May Also Like