Για εσένα μανούλα

Για εσένα μανούλα που αγαπάς ότι και αν γίνει

Για εσένα μανούλα που κράτησες στα χέρια σου ένα μικρό ανυπεράσπιστο πλασματάκι.

Και του υποσχέθηκες όλην την αγάπη και τη φροντίδα του κόσμου από την πρώτη στιγμή που το αντίκρισες.

Και κράτησες την υπόσχεση σου και του έδωσες από εκείνη την αγάπη, την ιερή, την απέραντη, που δεν ήξερες καν ότι υπάρχει.

Για εσένα μανούλα που δίπλα στο παιδί σου γνώρισες και την αγωνία όλου του κόσμου και ξαγρύπνησες παρέα της ατελείωτα βράδια. Και ξενύχτησες στο προσκεφάλι του να δεις αν αναπνέει, αν έχει πυρετό, αν βήχει, αν κρυώνει. Και συνεχίζεις να ξαγρυπνάς επειδή έχει άγχος και επειδή δεν γύρισε στο σπίτι, επειδή γράφει εξετάσεις, επειδή πόνεσε, επειδή έκανε παιδιά. Πάντα εκεί, παρέα με την αγωνία.

Για εσένα μανούλα που θυσίασες κάτι από τον εαυτό σου και κάτι ακόμα και κάτι ακόμα.

Όχι επειδή έπρεπε ούτε επειδή ήθελες. Αλλά επειδή δεν μπορούσες να κάνεις αλλιώς. Ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο.

Για εσένα μανούλα που μοίρασες την αγάπη σου και τον εαυτό σου στα δύο και κατάφερες όχι απλά να φτάνει, αλλά και να περισσεύει. Να περισσεύει για τα δικά σου παιδιά και μετά να περισσεύει για τα παιδιά όλου του κόσμου. Αφού είσαι μάνα…

Για εσένα μανούλα που καταφέρνεις να κρύβεις την ανησυχία σου, τον πόνο, τη στεναχώρια σου, εκείνη ακριβώς τη στιγμή που σε κυριεύει. Πίσω από χαμόγελα και παιδικά τραγουδάκια σαν να ήσουν η καλύτερη ηθοποιός στον κόσμο.

Για εσένα μανούλα που ανακαλύπτεις κάθε μέρα δυνάμεις που δεν ήξερες ότι είχες.

Για εσένα μανούλα που πονάς περισσότερο από το παιδί σου όταν πονάει και χαίρεσαι περισσότερο από αυτό για την επιτυχία και τη χαρά του.

Για εσένα μανούλα που νιώθεις την ευτυχία να σε πλημμυρίζει με ένα χάδι, ένα φιλί, μία λέξη. Νιώθεις την ευτυχία έτσι απλά, αβίαστα, όπως δεν την ένιωσες ποτέ πριν.