Πως μπορεί ένας καφές να αποτελειώσει μια μαμά;
Πως μπορεί ένα αθώο φλιτζάνι καφέ να αποτελειώσει την ημέρα της μαμάς; (ή την ίδια την μαμά μη σου πω!) Να σου πω εγώ πως:
Το χρονικό για το πως μπορεί ένας καφές να αποτελειώσει μια μαμά;:
Περάσαμε μια όμορφη Κυριακή, με καλεσμένους αγαπημένους μας φίλους. Ψήσαμε, φάγαμε, παίξαμε, γελάσαμε, περάσαμε τέλεια! Κουραστήκαμε βέβαια αλλά άξιζε τον κόπο και τελείωσε πολύ όμορφα.
18:45 μμ
Μόλις έφυγαν οι φίλοι μας. Συμμαζεύω το σπίτι και το μπαλκόνι, συμμαζεύω και τα κομμάτια μου και πάω να κάνω μπάνιο τον γκρινιάρη Mini Me, ο οποίος ήθελε να κοιμηθεί.
19:20 μμ
Κοιμίζω λοιπόν τον μικρό σχετικά γρήγορα, κάνω και κάτι δουλειές και εκεί είναι που αποφασίζω πως αφού κοιμάται ο μικρός, ίσως μου αξίζει ένα φλιτζάνι καφέ και λίγη χαλάρωση (κούνια που με κούναγε)πριν ξεκινήσω και πάλι με τις δουλειές και τις εκκρεμότητες (είχα 4 πλυντήρια ασιδέρωτα και ένα πλυντήριο που πλενόταν εκείνη τη στιγμή 5!!!).
19:30 μμ
Βάζω το νερό να ζεσταθεί. Ανοίγω το ντουλάπι για να πάρω τον καφέ και… αυτό ήταν. Κάπου εκεί άρχισαν όλα σχεδόν ταυτόχρονα πριν προλάβω να πάρω δεύτερη ανάσα:
Με το που ανοίγω το ντουλάπι πέφτει το βάζο με το μέλι και σπάει στον πάγκο της κουζίνας. (όσες έχετε σπάσει βάζο με μέλι ξέρετε ακριβώς τι σημαίνει αυτό). Προσπαθούσα να το συγκρατήσω με τα χέρια μου για να μην απλωθεί. Τα χέρια μου κόπηκαν παντού γιατί μπήκαν μικρά γυαλιά και γέμισαν αίματα. Ο μικρός ξύπνησε από τον ήχο του βάζου που έσπασε και έκλαιγε απαρηγόρητος. Το νερό άρχισε να βράζει στο μπρίκι που ήταν δίπλα και να πιτσιλάει καυτό νερό στο ήδη ταλαιπωρημένο πρόσωπό μου.
Και τότε διαπίστωσα ότι ο πάγκος έσπασε σε σημεία από το σπάσιμο του βάζου, ενώ ο μικρός ήθελε ακριβώς εκείνη τη στιγμή τουαλέτα. Εκτός του ότι έπρεπε να τον ηρεμήσω, το πλυντήριο τελείωσε και άρχισε να σφυρίζει. Που σημαίνει ότι έπρεπε να απλώσω και τα ρούχα και εγώ να σκέφτομαι:
«Ήθελα απλά να πιω έναν καφέ και να χαλαρώσω για λίγο. Ήθελα μόνο αυτό!»
21:30 μμ
Μόλις τελείωσα από μαζέματα, καθαρίσματα και το μικρό. 2 ώρες πριν νόμιζα ότι θα έπινα λίγο καφέ για να χαλαρώσω λίγο και σύμφωνα με το πρόγραμμά μου μέχρι τις 9:30 θα είχα τελειώσει τουλάχιστον 2 πλυντήρια σίδερο…
Περιττό να σας πω ότι με έπιασαν τα κλάματα και μια απογοήτευση τρομερή.
Αν δεν έπεφτε εκείνο το ρημαδιασμένο το μέλι. Αν το είχα βάλει σε άλλο ντουλάπι. Αν το είχα βάλει στο ίδιο ντουλάπι αλλά σε καλύτερη θέση έτσι ώστε να μη πέσει. Αν γυρνούσα το χρόνο πίσω και δεν έπινα καφέ τελικά αλλά κάτι άλλο για να μη χρειαζόταν να ανοίξω εκείνο το συγκεκριμένο ντουλάπι! Και τι δεν πέρασε από το μυαλό μου!
Και κάπως έτσι, εκείνη η μικρή επιθυμία μου για λίγο καφεδάκι και για λίγη ηρεμία μετατράπηκε στο αποτελείωμα μου εκείνο το βράδυ που μόνο ήρεμο δεν έμελε να είναι.
Την επόμενη φορά θα το σκεφτώ πολύ καλά πριν πω ότι θέλω να χαλαρώσω λιγάκι. Όταν είσαι μαμά και θέλεις τόσο πολύ ένα φλιτζάνι καφέ, το σύμπαν μάλλον συνωμοτεί εναντίον σου για να μη το πιεις τελικά!!! 🙂.
*Το περιστατικό έγινε πριν περίπου ένα χρόνο και το κείμενο το είχα γράψει τότε. Όμως το είχα ξεχάσει εντελώς και έτσι δεν το δημοσίευσα ποτέ! Το βρήκα σε κάτι τυχαίες ανασκαφές που έκανα σε αρχεία μου και πρέπει να σας πω ότι εκτός του ότι γέλασα, με λυπήθηκα ακόμη και εγώ! Έτσι αποφάσισα να του δώσω μια θέση στο blog μας και κουβαλώντας σχεδόν ένα χρόνο εμπειρίας παραπάνω στη μητρότητα, να επιβεβαιώσω ότι πράγματι, η χαλάρωση είναι τελικά μια λέξη μάλλον ξεχασμένη για εμάς τις μαμάδες. 🙂
(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)
Ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!



3 Comments
Όμορφη ανάρτηση
Φιλάκια …
Αγαπημένη μου πόσο σε νιώθω δεν μπορείς να φανταστείς!! Αλήθεια!! Αυτό με το βάζο το έχω πάθει …και να σου πω πότε, όταν ετοιμαζόμουν να σας έρθω στα μέρη σας, συγκεκριμένη το επόμενο πρωί πέταγα, πολύ πρωί όμως, και είπα πως θα πάω νωρίς για ύπνο… ναι καλά όπως είπες κι εσύ… όλα εκείνη την ώρα έγιναν!! Το βάζο με το μέλι γλίστρησε από τα χέρια και έπεσε απάνω στο χαλί της κουζίνας με τα γυαλιά παντού με τα μέλια παντού … σοκ … με κουτάλα μάζευα τα πολλά και το έβγαλα έξω στο μπαλκόνι. Και ήταν και καινούριο βάζο γεμάτο… Εννοείτε πως και τα παιδιά μέσα σε όλο αυτό το χαμό. Και φυσικά δεν πήγα νωρίς για ύπνο … μόλις λίγες ώρες κατάφερα από την ένταση να κοιμηθώ … Υπομονή! Πολύ υπομονή όλες οι μανούλες!
Πόσο μα πόσο γέλασα!!!!