Ποιες είμαστε: Είμαι η Λίζα

Ποιες είμαστε: Είμαι η Λίζα

Ναι το παραδεχόμαστε! Δεν έχουμε συστηθεί εδώ και τόσο καιρό! 🙂

Ποτέ δεν είναι αργά όμως!

Ελάτε να γνωριστούμε!

Είμαστε e-mama Λίζα και e-mama Χριστίνα (μας αρέσει πολύ το λογοπαίγνιο e-mama – η μαμά! 🙂 ). Είμαστε αδερφές. Είμαστε μαμάδες. Έχουμε το e-mama.gr. Θέλαμε εδώ και καιρό να σας συστηθούμε αλλά ως γνήσιες μαμάδες δεν προλαβαίνουμε να κάνουμε και πολλά πράγματα για τον εαυτό μας. Έστω και αν αυτό είναι να γράψουμε μερικές γραμμές για την αφεντιά μας!

Ας συστηθούμε καλύτερα:

Είμαστε αδελφές, σύζυγοι, αγορομάνες (μέχρι στιγμής δηλαδή). Δυο διαφορετικοί χαρακτήρες, με διαφορετικά ενδιαφέροντα, διαφορετικό στυλ, σπουδάσαμε πολύ διαφορετικά πράγματα, γράφουμε πολύ διαφορετικά, δεν μοιάζουμε καθόλου και όμως είμαστε ίδιες. Αν δεν είχαμε η μια την άλλη θα ήμασταν άλλοι άνθρωποι.

Γεννηθήκαμε με 3 χρόνια διαφορά. Περάσαμε πολύ όμορφα παιδικά χρόνια. Οι αναμνήσεις που έχουμε από εκείνα τα χρόνια είναι σπουδαία κληρονομιά για την υπόλοιπη ζωή μας. Συναντήσαμε αρκετές δυσκολίες, αλλά αυτές δεν ήταν ικανές να μας σταματήσουν από το να είμαστε τρελές. Από το να αγαπιόμαστε και να σκοτωνόμαστε ταυτόχρονα. Από το να βρίσκουμε καταφύγιο η μια στην αγκαλιά και τη συμβουλή της άλλης.

Η κλασσική Ελληνίδα μαμά μας, σχεδόν από πάντα μας έλεγε με χιούμορ: «Άντε γεράσατε!!! Εγώ πότε θα γίνω γιαγιά;» Μέσα σε μόλις 2 χρόνια απέκτησε 3 εγγόνια. Τώρα τρέχει και δεν φτάνει.

Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζουμε την Λίζα (εμένα δηλαδή) με ερωτήσεις που μου έκανε η Χριστίνα. Θα ακολουθήσει άρθρο που θα παίρνω εγώ συνέντευξη από τη Χριστίνα για να τη γνωρίσουμε και αυτή.

e-mama Λίζα

Ρωτάει η Χριστίνα:

1. Πες μου Λίζα δυο λόγια για εσένα (δυο λόγια είπα, όχι παραπάνω)

Είμαι ξανθιά, πανέμορφη, 2 μέτρα μπόι (όταν ήμουν μικρή μου έλεγαν ότι η κοιλίτσα μου θα γίνει μπόι. Αν ίσχυε θα έπρεπε να γίνω 5 μέτρα) υπέροχος άνθρωπος και μου αρέσει η σπανακόπιτα. Όλοι έχουν να λένε για μένα. Το χόμπι μου είναι να προσπαθώ να βρω λίγο ελεύθερο χρόνο. Όταν τον βρίσκω τον περνάω στο μπάνιο κάνοντας μπάνιο και αν προλάβω βάζω και μάσκα μαλλιών. Είμαι πιο τρελή από τον μέσο άνθρωπο και αυτό ίσως μου στοιχίζει μερικές φορές. Το αγόρι μου, ο Mini Me είναι μια μικρογραφία του εαυτού μου. Μου μοιάζει απίστευτα και δεν ντρέπομαι να πω ότι μου αρέσει πολύ αυτό. Είναι ένας πολύχρωμος σίφουνας που ήρθε στη ζωή μας και την έκανε πιο όμορφη και πιο περιπετειώδη.

2. Τι επαγγέλλεσαι και τι θα ήθελες να επαγγέλλεσαι;

Στο άνθος της ηλικίας μου, πήγα να σπουδάσω σχεδιασμό και παραγωγή ενδυμάτων (ή αλλιώς Fashion Designer που λένε και στο χωριό μου). Και σαν να μη μου έφτανε αυτό, συνέχισα τις σπουδές στο ανοιχτό Πανεπιστήμιο στο τμήμα Πληροφορικής. Μ’ αρέσει όμως γιατί η δουλειά μου τα συνδυάζει και τα δύο! Αν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο θα έκανα επάγγελμα το blogging. Να γράφω ολημερίς και ολονυχτίς για πράγματα που με ενδιαφέρουν και θα ήθελα να μοιραστώ.

3. Πώς ξεκίνησε το blogging για εσένα;

Ένα πρωινό μιλούσα μαζί σου. Για θέματα μητρότητας και παιδιού. Και είχαμε πολλά να πούμε. Και καταλάβαμε σχεδόν ταυτόχρονα ότι θα ήταν ωραίο να τα μοιραζόμασταν κιόλας! Μέσω ενός blog. Μίλησα με το φίλο μας τον Γιώργο (ο γκουρού των υπολογιστών και ο «πατέρας» του e-mama.gr) και του είπα τις σκέψεις μας. «Ναι, ok αναλαμβάνω εγώ». Έτσι απλά. Με το που άκουσα το ok, ενθουσιάστηκα τόσο πολύ, που σε μια ώρα είχα γράψει κιόλας το πρώτο μου άρθρο. Από τότε έγραφα συνεχώς, με το μάτι γαρίδα και έγινα μάνα νυχτερίδα μιας και ο Mini Me δεν μου άφηνε πολύ χρόνο τις πρωινές ώρες.

4. Πώς νιώθεις ένα χρόνο μετά;

Ένα χρόνο μετά νιώθω άλλος άνθρωπος! Περπατάω και πετάω! Σα να φοράω μασαζοκαλσόν!!! Χαχαχαχα 🙂 Νιώθω ότι καταφέραμε πολλά περισσότερα από τις προσδοκίες μας όταν ξεκινήσαμε! Είναι σπουδαίο συναίσθημα να βλέπεις ότι «υπάρχεις» ενεργά στον κόσμο του διαδικτύου. Μια σου φράση, μερικές σκέψεις, μια εικόνα που έφτιαξες, ένα άρθρο σου δεν μένει μόνο στο κεφάλι σου και στον υπολογιστή σου. Το βλέπουν και άλλοι άνθρωποι και μερικοί ταυτίζονται με αυτό και αυτό με γεμίζει. Ένα χρόνο μετά χάρη στο blogάκι μας έχουμε κάνει όμορφες φιλίες με άλλες μαμάδες bloggers και όχι μόνο, που δεν θα τις κάναμε αν δεν υπήρχε το e-mama.gr. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό! Γίναμε πιο πλούσιες σαν άνθρωποι, συναισθηματικά και πνευματικά!

5. Γιατί νομίζεις πως διαβάζει κάποιος αυτά που γράφεις;

Πρωταρχικός μας στόχος ήταν να φτιάξουμε ένα blog όπως θα θέλαμε εμείς να είναι ένα blog μητρότητας. Δεν γράφω τίποτα με σκοπό να τα διαβάσει κάποιος. Γράφω από την καρδιά μου (μια καρδιά αγκινάρα) και μοιράζομαι ότι βρίσκω ενδιαφέρον και θεωρώ ότι θα μπορούσε να βοηθήσει και να ενημερώσει ή ακόμα και να διασκεδάσει άλλες μητέρες και όχι μόνο. Σε διάφορους τομείς. Και αν τα καταφέρνω, είναι η καλύτερη πληρωμή για μένα.

Νόμιζες ότι θα διαβάσεις ένα συνηθισμένο βιογραφικό, έτσι;;; 🙂

Να και μια φωτογραφία μου. Έτσι για να ξέρετε πως μοιάζω. Την τράβηξα πριν λίγα χρόνια (λίγα, πολύ λίγα, εντάξειιιιι;;; 🙂 ) όταν έκανα κούνια. Με αυτό το τρόπο σας παρουσιάζω και εμένα και τον Mini Me (2 σε 1), μιας και είναι στην ίδια ηλικία και δεν διαφέρει σε πολλά πράγματα. (Οκ, δεν φοράει φουστίτσες φυσικά 🙂 )