Είμαι ένα μικρό παιδί που ταξίδεψα…

immigrant child

Είμαι ένα μικρό παιδί που ταξίδεψα…

Γεια σας! Είμαι ένα μικρό παιδί που ταξίδεψα… Και αυτή είναι η ιστορία μου…

Στη χώρα μου έχει πόλεμο. Στεναχωριέμαι πολύ γι αυτό. Η γειτονιά μου ήταν πολύ όμορφη κάποτε. Δε θυμάμαι εγώ πολλά αλλά ακούω όταν το λένε οι μεγάλοι. Είχε λουλούδια και δέντρα. Οι άνθρωποι ξυπνούσαν το πρωί και πήγαιναν στις δουλειές τους, έκαναν τα ψώνια τους. Τα παιδιά πήγαιναν σχολείο και έπαιζαν στους δρόμους. Είχε ανθρώπους στη γειτονιά μου!

Και μετά όλα άλλαξαν. Δεν είχαμε πια σχολείο. Το γκρέμισε μια βόμβα. Οι άνθρωποι δεν πήγαιναν πια στις δουλειές τους και τα παιδιά δεν έπαιζαν. Όλοι ήταν κατσουφιασμένοι και γκρι. Τα σπίτια ήταν πολύ χάλια. Εγώ φοβόμουν πολύ και κάθε φορά που ακουγόταν η σειρήνα χωνόμουν βαθιά μέσα στην αγκαλιά της μαμάς μου μαζί με την αδερφή μου. Δεν μου άρεσε καθόλου γιατί η μαμά έκλαιγε και ο μπαμπάς ήταν πολύ φοβισμένος. Παλιά δεν ήταν έτσι. Δεν φοβούνται οι μπαμπάδες κανονικά. Αλλά δεν τον παρεξηγώ γιατί όλοι φοβόταν. Και ο κολλητός μου φοβόταν. Έχω να τον δω πολύ καιρό.

Μια μέρα ακούσαμε ένα μεγάλο θόρυβο. Και μετά ήρθε η θεια μου στο σπίτι μας. Ήταν γκρι και κόκκινη. Έκλαιγε και φώναζε ότι δε βρίσκει τα ξαδέρφια μου. Μετά τα βρήκαν. Και μετά πήγαμε στη κηδεία. Στεναχωρήθηκα πολύ και έκλαιγα όλη την ώρα. Τα αγαπούσα πολύ τα ξαδέρφια μου. Μακάρι να ήμουν λίγο πιο μεγάλος γιατί όταν γίνω μεγάλος θα είμαι γιατρός και θα μπορώ να σώζω όλο τον κόσμο, θα μπορούσα να σώσω και τα ξαδέρφια μου.

Ήμασταν όλοι στεναχωρημένοι. Αλλά μια μέρα ήρθε ένας φίλος του μπαμπά. Και του έλεγε κάτι στα κρυφά. Δε ξέρω τι, αλλά κατάλαβα ότι ήθελε να μας πάρει μαζί του. Ο μπαμπάς και η μαμά δεν ήθελαν. Μετά από λίγες μέρες μας έστειλε στο κινητό φωτογραφίες από ένα άλλο μέρος. Ήταν τόσο όμορφα! Είχε λουλούδια, δέντρα, ανθρώπους. Έμοιαζε με τη παλιά μου γειτονιά! Μακάρι να μπορούσαμε να πάμε εκεί!

Μια άλλη μέρα η μαμά και ο μπαμπάς μας εξήγησαν με την αδερφή μου ότι θα φύγουμε από το γκρι μέρος και θα πάμε στο όμορφο μέρος μακριά από εδώ, με τα λουλούδια και τους ανθρώπους. Θα ταξιδέψουμε με μια μεγάλη, πολύ μεγάλη βάρκα! Και εγώ χάρηκα πολύ γιατί δεν είχα ξαναταξιδέψει στη θάλασσα με βάρκα!

Το βράδυ πριν φύγουμε δε κοιμήθηκα από τη χαρά και την αγωνία! Το μόνο που ήθελα ήταν να δω τη βάρκα που θα μας πήγαινε στο όμορφο μέρος! Και ανυπομονούσα να πάμε στο όμορφο μέρος και να κάνω καινούργιους φίλους και να τους πω για όλα αυτά που συνέβαιναν στη χώρα μου και στη γειτονιά μου. Στεναχωρήθηκα όμως γιατί δε επιτρεπόταν να πάρω τίποτα μαζί μου, έπρεπε να τα αφήσουμε όλα πίσω. Ούτε ένα μικρό παιχνιδάκι. Μόνο ότι φορούσαμε.

Πήγαμε μέχρι ένα σημείο με ένα αυτοκίνητο. Και μετά το αφήσαμε και περπατήσαμε με τα πόδια. Και μετά πήραμε λεωφορείο. Και μετά πάλι με τα πόδια. Μου φάνηκε πολύ μεγάλη διαδρομή. Και μετά συναντήσαμε κάτι κύριους που είχαν τη βάρκα. Δεν ήταν όπως τη φανταζόμουν, αλλιώς την έβλεπα στη τηλεόραση. Αλλά αυτοί οι κύριοι ήταν πολύ κακοί. Ο μπαμπάς μου μάλωσε μαζί τους. Τους φώναζε και μετά φώναζαν όλοι. Αλλά μετά ένας κύριος έβγαλε ένα πιστόλι και όλοι σταμάτησαν. Εγώ φοβήθηκα αλλά το μόνο που ήθελα ήταν να πάμε στο όμορφο μέρος.

Όταν μπήκαμε τελικά στη βάρκα ήμουν πολύ στριμωγμένος. Αλλά ήμουν χαρούμενος γιατί ήταν η μέρα που θα ταξίδευα! Πρώτη φορά στη θάλασσα! Η μαμά μας φόρεσε κάτι σωσίβια και έσφιγγε τα φρύδια της. Ο μπαμπάς μας αγκάλιαζε όλους μαζί. Οι κακοί κύριοι ήταν πίσω μας για λίγη ώρα, με μια άλλη βάρκα, πιο ωραία. Αναρωτιόμουν γιατί δεν μας έδωσαν και εμάς τόσο ωραία βάρκα. 

immigrant childΣτη μέση του ταξιδιού σταμάτησε η μηχανή της βάρκας. “Έτσι κάνουν” έλεγε ο μπαμπάς μου. “Βάζουν λίγη βενζίνη για να μας αφήσει η βάρκα μεσοπέλαγα!”  Μετά από πολύ ώρα είδαμε γη. Ήμασταν πολύ χαρούμενοι. Και τότε ακούστηκε ένας μεγάλος θόρυβος και η βάρκα έσκασε. Και όλοι φώναζαν τσίριζαν και χτυπιόταν. Ο μπαμπάς μας φώναζε να κρατηθούμε από πάνω του γερά και να μη τον αφήσουμε. Και σε πολύ λίγη ώρα βράχηκαν τα ρούχα μου! Ωχ σκέφτηκα! Δεν έχω άλλα ρούχα, τι θα κάνω; Και τότε βρεθήκαμε όλοι στο νερό. Η αδερφή μου έκλαιγε και φοβόταν. Και εγώ φοβόμουν.

Το νερό έμπαινε στη μύτη μου και στο στόμα μου. Δε με άφηνε να αναπνεύσω καθόλου. Έμπαινε όλο το κεφάλι μου κάτω από το νερό και δεν άκουγα πια τις φωνές των άλλων. Ήταν πολύ περίεργο.

Μετά δε θυμάμαι και πολλά. Πήγα σε ένα άλλο μέρος. Ήταν πολύ καλύτερα. Δεν ήταν σαν το μέρος στις φωτογραφίες, αλλά ένιωθα καλά. Εκεί βρήκα τη μαμά μου και την αδερφή μου. Χάρηκα τόσο πολύ που δεν ήμουν μόνος! Σε λίγη ώρα βρήκαμε και τον μπαμπά. Ήμασταν πάλι όλοι μαζί. Και λίγο πιο εκεί βρήκα τα ξαδέρφια μου! Και τον κολλητό μου! Και τότε κατάλαβα ότι θα μπορούμε και πάλι να παίζουμε μαζί γιατί ήμασταν στο ίδιο μέρος.

Εκεί δεν είχε γκρεμισμένα σπίτια, ούτε κατσουφιασμένους γκρι και κόκκινους ανθρώπους, ούτε κακούς ανθρώπους, ούτε βάρκες, ούτε φοβόμασταν, ούτε κλαίγαμε.

Μόνο που στεναχωριέμαι λίγο γιατί δεν θα κάνω ποτέ καινούργιους φίλους για να τους πω για όλα αυτά που συνέβαιναν στη χώρα μου και στη γειτονιά μου και δεν μπορέσω να γίνω ποτέ γιατρός για να μπορέσω να σώζω τον κόσμο από τους κακούς και δε κατάφερα να πάω ποτέ στο όμορφο μέρος που ονειρευόμουν.

Εσείς όμως που είσαστε ήδη στο όμορφο μέρος, μπορείτε να βοηθήσετε να σωθούν άλλα παιδιά. Γιατί μπορεί να σώσετε ένα μελλοντικό γιατρό. Που θα μπορεί να κάνει καλά πολύ κόσμο. Μπορεί να σώσετε κάποιο παιδί που μεγαλώνοντας ίσως καταφέρει να σταματήσει μέχρι και τον πόλεμο!

Δε χρειάζεται να κάνετε πολλά. Απλώστε απλά το χέρι σας και δώστε λίγο χώρο στη καρδιά σας…

.

«Δεν υπάρχει πιο καταφανής αποκάλυψη της ψυχής μιας κοινωνίας, από τον τρόπο που φέρεται στα παιδιά της.»

Nelson Mandela

*** Κάποια στοιχεία του κειμένου για το ταξίδι, προέρχονται από πραγματικές μαρτυρίες προσφύγων για το ταξίδι τους προς το “όμορφο μέρος”. Συνέλεξα αυτά τα στοιχεία από φίλο εθελοντή στην Ειδομένη που οι πρόσφυγες του εξιστορούν τη δική τους Οδύσσεια μέχρι να φτάσουν στη χώρα μας.

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

 

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

RECENT POSTS
FOLLOW ME ON