Αγαπημένη μαμά μου. Σύντομα θα μεγαλώσω και δε θα σε χρειάζομαι τόσο πολύ όσο τώρα.
Αγαπημένη μαμά μου. Λατρεμένε μου άνθρωπε που είσαι εκεί όποτε το χρειαστώ και όποτε σε καλέσω.
Καταρχάς θέλω να σε ευχαριστήσω που με κάνεις να νιώθω ασφάλεια κοντά σου. Δίπλα σου. Πάνω σου. Στην αγκαλιά σου. Είναι τόσο σημαντικό για εμένα!
Ξέρω ότι αυτό μπορεί να σε ταλαιπωρεί λιγάκι. Θέλω να πω, οκ, είμαι ακόμη μωρό, αλλά σε βλέπω και σε καταλαβαίνω.
Ξέρω ότι θα ήθελες να κοιμηθείς κάπως πιο άνετα. Χμμ, σε μια καλύτερη στάση ας πούμε. Όχι στο χείλος του κρεβατιού ας πούμε. Χωρίς τα πόδια μου στο πρόσωπο σου. Και χωρίς τους ολονύκτιους μαραθώνιους θηλασμούς. Ξέρεις, εκείνους που δεν μπορείς να αλλάξεις ούτε πλευρό.
Αλλά μαμά μου, νιώθω τόσο υπέροχη μαμαδένια ασφάλεια τα βράδια δίπλα σου!
Ξέρω ότι θα προτιμούσες να παίζω και λίγο μόνος μου στο πάτωμα. Να απασχολούμαι λίγο και με τα παιχνίδια μου. Που ενώ είναι τόσα πολλά, εγώ κάνω ότι δεν υπάρχουν καν!
Αλλά ρε μαμά μου να σου πω κάτι; Περνάω πολύ ωραία μαζί σου.
Τι να κάνω; Εγώ φταίω; Μα δεν υπάρχει καλύτερο παιχνίδι από αυτό που κάνουμε παρέα. Που ξεκαρδιζόμαστε στα γέλια, που με γαργαλάς, που με βοηθάς να χτίσω τα τουβλάκια μου.
Ξέρω ότι μερικές φορές θα ήθελες να κοιμηθώ λίγο παραπάνω. Και κάποιες άλλες, τρέμεις μην ξυπνήσω. Ξέρω ότι η ώρα που κοιμάμαι είναι ένα διάλειμμα για εσένα.
Για να κάνεις λίγα πράγματα για εσένα. Ξέρω ότι θέλεις να κάνεις ένα ντουζ. Ή τις δουλειές σου. Ή να ξαπλώσεις και εσύ λίγο. Ξέρω μωρέ μαμά ότι στο χαλάω όταν ξυπνάω απρόοπτα.
Αλλά να! Ξυπνάω γιατί ανησυχώ μήπως μου έφυγες.
Ξυπνάω για να τσεκάρω ότι όλα καλά. Ότι είσαι εκεί ακόμη. Κοντά μου. Και ότι μόλις σε φωνάξω θα με πάρεις αγκαλιά!
Ξέρω ότι το κλάμα μου σε ενοχλεί και θα ήθελες λίγες στιγμές ηρεμίας και ησυχίας. Ξέρω ότι η ήχος του κλάματος μου μπορεί να σε αποτρελάνει κάποιες στιγμές. Ναι, το ξέρω.
Αλλά θέλω να θυμάσαι ότι το κλάμα μου είναι ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μαζί σου.
Δεν έχω κανέναν άλλο. Απολύτως κανέναν άλλο τρόπο επικοινωνίας και είναι πολύ δύσκολο αυτό, να ξέρεις. Μη νομίζεις δηλαδή ότι κλαίω έτσι επειδή μου ήρθε. Πάντα έχω κάποιο λόγο. Απλά θέλω να με ακούσεις και να έρθεις κοντά μου.
Αγαπημένη μαμά μου. Όλα αυτά που σου περιγράφω, δε θα κρατήσουν για πολύ. Σύντομα θα είναι παρελθόν.
Σύντομα θα μεγαλώσω και δε θα σε χρειάζομαι τόσο πολύ όσο τώρα.
Σύντομα θα κοιμάμαι στο δικό μου κρεβάτι γιατί μπορεί να μου αρέσει περισσότερο, ή να με βολεύει πιο πολύ! (φυσικά, εννοείται δηλαδή, πάντα θα θέλω να έχω μια ανοιχτή νυχτερινή αγκαλιά όποτε θα τη χρειαστώ.)
Σύντομα θα αρχίσει να μου αρέσει το παιχνίδι με τους φίλους μου και θα κάνω πράγματα μαζί τους. Δηλαδή δε θα σε απασχολώ με το παιχνίδι μου τόσο πολύ όπως τώρα.
Σύντομα θα κοιμάμαι περισσότερο. Και όταν θα ξυπνάω, δε θα ξυπνάω απαραίτητα και εσένα. Δε θα κλαίω δηλαδή για να σε φωνάξω για αγκαλιά και δε θα σταματάω μέχρι να έρθεις. Αν σε χρειαστώ, (που λογικά σίγουρα θα σε χρειαστώ) θα μπορώ να έρχομαι και εγώ σε εσένα.
Αλλά τώρα είναι αδύνατον κάτι τέτοιο. Με καταλαβαίνεις ε;
Σύντομα θα σταματήσω το κλάμα γιατί θα μπορώ να σου μιλάω. Αχ και πόσο ανυπομονώ για αυτή τη στιγμή! Έχω τόσα πολλά να σου πω που δε φαντάζεσαι! Θα έχουμε και κάποιες διαφωνίες, αλλά κυρίως θα είναι απολαυστικό το να επικοινωνούμε με διαφορετικό τρόπο από το κλάμα.
Γι’ αυτό σου λέω βρε μαμά! Μέχρι τότε, ας απολαύσουμε τις αγκαλίτσες μας! Αυτό το μικρό σωματάκι μου θα μεγαλώσει και δε θα χωράω πια στην αγκαλιά σου!
Ευτυχώς όμως, όσο και αν μεγαλώσω, θα χωράω πάντα στην καρδιά σου!
Και να ξέρεις ε; Μαμά, όταν μεγαλώσω δε θα θυμάμαι τίποτα από όσα νομίζεις. Τι θα θυμάμαι; Αξίζει μαμά να διαβάσεις το άρθρο γιατί και εκεί σου τα εξηγώ πολύ ωραία!
Λίζα
(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
