Μαμά δε θα θυμάμαι ένα καθαρό σπίτι. Θα θυμάμαι εσένα
Αγαπητή μου μαμά.
Μαμά δε θα θυμάμαι τίποτα από όσα νομίζεις, όταν μεγαλώσω. Δε θα θυμάμαι αν είχαμε μεγάλο η μικρό σπίτι, αν το νοικιάζαμε ή αν ήταν δικό μας.
Δε θα θυμάμαι αν είχες ένα σούπερ αμάξι ή αν έπρεπε να χρησιμοποιούμε το λεωφορείο.
Μαμά δε θα θυμηθώ αν το σπίτι μας ήταν καθαρό και τακτοποιημένο ή αν ξεχείλιζαν τα άπλυτα και το σαλόνι ήταν γεμάτο παιχνίδια.
Δε θα θυμάμαι φυσικά αν το καροτσάκι μου ήταν καινούργιο ή μεταχειρισμένο, ούτε τα ρούχα μου. Ούτε αν τα παιχνίδια μου ήταν ακριβά.
Δε θα θυμάμαι αν ντυνόσουν όμορφα και αν κυκλοφορούσες σούπερ περιποιημένη. Βαμμένη ή άβαφη.
Έτσι κι αλλιώς είσαι πάντα τέλεια για εμένα.
Δε θα θυμάμαι αν είχες πολλά λεφτά ή αν έβγαινε ο μήνας με τα ψιλά. Δε θα θυμάμαι αν βγαίναμε έξω κάθε μέρα, ή αν πηγαίναμε ακριβές διακοπές.
Δε θα θυμηθώ τις φορές που θύμωσες, έκλαψες ή έφυγες από δωμάτιο για να μπορέσεις να πάρεις ανάσα και να ηρεμήσεις.
Μαμά δε θα θυμάμαι κανένα πρόγραμμα, λίστα ή μεγάλες προσδοκίες.
Αυτό που θα θυμάμαι είναι η ασφάλεια κοντά σου.
Θα θυμάμαι μόνο εσένα. Πως με σκέπαζες το βράδυ και πως με φιλούσες ακόμη και αν είχα ήδη κοιμηθεί.
Θα θυμάμαι το γλυκό φιλί σου όταν χτυπούσα και αμέσως γινόμουν καλά. Θα θυμάμαι πως με ανακούφιζες πάντα, στην πείνα μου, στον πόνο μου, στην κούραση μου.
Θα θυμάμαι μόνο εσένα. Τη γλυκιά μυρωδιά σου όταν κοιμόμουν στη ζεστή αγκαλιά σου. Θα θυμάμαι το πρόσωπο σου όταν αρρώσταινα. Και ήξερα αμέσως ότι εσύ μπορείς να με κάνεις καλά.
Θα θυμάμαι το χαμόγελο σου. Χαμογέλασα πρώτη φορά στη ζωή μου όταν είδα εσένα να χαμογελάς. Θα θυμάμαι μόνο εσένα. Τα παιχνίδια που έπαιζες μαζί μου κάτω στο πάτωμα και πως γινόσουν και εσύ παιδί μαζί μου.
Θα θυμάμαι ότι μου δίδαξες αξίες. Μα πάνω από όλα την αγάπη. Πριν από οτιδήποτε άλλο.
Σε ευχαριστώ που μου δίδαξες την αγάπη. Την αγάπη χωρίς όρια, την ειλικρινή, την άνευ όρων. Όλα αυτά θα θυμάμαι τελικά Μαμά.
Ευχαριστώ που μου δίνεις τις καλύτερες αναμνήσεις που θα μπορούσα να έχω!
Αυτό το κείμενο δημιουργεί τόσα συναισθήματα. Ένα παιδί, το δικό μας παιδί, μιλάει στη μαμά του, σε εμάς δηλαδή. Όμως και το κείμενο “Εσύ δεν θα θυμάσαι, θα θυμάμαι όμως εγώ…” είναι τόσο δυνατό.
Εκεί μιλάει η μαμά. Η κάθε μαμά, στο μικρό της. Και δείχνει τη δική της οπτική.
Ακολουθεί μικρό απόσπασμα.
Σε μία εξομολόγηση από καρδιάς, μια μαμά περιγράφει όλες τις τρυφερές σκέψεις και τα συγκλονιστικά συναισθήματα που κάθε γυναίκα έχει νιώσει, κρατώντας το πολύτιμο μωρό της στα χέρια της!
Εσύ δεν θα θυμάσαι ότι στεκόμουν στο μπαλκόνι τη νύχτα πριν σε φέρω στον κόσμο.
Κοιτάζοντας το φεγγάρι με τρόμο και με ενθουσιασμό, γνωρίζοντας ότι σε λίγες ώρες θα σε κρατώ στην αγκαλιά μου. Και σου ψιθύριζα «Θα τα καταφέρουμε!».
Εσύ δεν θα θυμάσαι το πώς με κοίταξες την στιγμή που γεννήθηκες, ή τον τρόπο που σε πήρα στην αγκαλιά μου, σε έφερα δίπλα στην καρδιά μου και σου ψιθύρισα «καλώς ήρθες, μωρό μου» στο αυτί.
Εσύ δεν θα θυμάσαι το πόσο γαλήνεψες την ψυχή μου. Το πώς συμπλήρωσες την καρδιά μου. Ήμουν λίγη πριν σε αποκτήσω και με έκανες να νιώθω ολόκληρη.
Εσύ δεν θα θυμάσαι το πόσο περήφανα παρακολουθούσα κάθε τι που έκανες. Για εμένα ήσουν πάντα το πιο όμορφο παιδί στο δωμάτιο.
Αξίζει τόσο πολύ να το επισκεφθείς για να το διαβάσεις.
Κείμενο – Ελεύθερη μετάφραση: Λίζα Καβακοπούλου
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε! Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το δουν και άλλοι! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!)
Ακολουθήστε μας αν θέλετε και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
