Αν επέλεξες να μεγαλώσεις τα παιδιά σου διαφορετικά από ότι σε μεγάλωσαν οι γονείς σου, να ξέρεις αυτό.
Πρέπει να το ξέρεις!
Αφιερωμένο σε όλους εμάς που επιλέξαμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας διαφορετικά από ότι μας μεγάλωσαν οι γονείς μας και καταλαβαίνουμε τόσο πολύ αυτό το κείμενο.
Αν επέλεξες να μεγαλώσεις τα παιδιά σου διαφορετικά από ότι σε μεγάλωσαν οι γονείς σου.
Αν επέλεξες να τα μεγαλώσεις με πιο συνειδητό τρόπο από ότι σε μεγάλωσαν.
Και αν επέλεξες να τα μεγαλώσεις με σεβασμό.
Τότε τα σέβη μου, λοιπόν.
Είσαι μαχήτρια. Είσαι μαχητής.
Είμαι εδώ όμως ταυτόχρονα να σου υπενθυμίσω να δείξεις και στον εαυτό σου απαλότητα /ευγένεια /καλοσύνη.
Αν επέλεξες αυτό το δρόμο, να ξέρεις ότι αυτός ο δρόμος δεν είναι ο εύκολος.
Όταν κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά, ερχόμαστε τακτικά αντιμέτωποι με τον πόνο που βιώσαμε ως παιδιά.
Για όλα εκείνα που δεν μας έδωσαν όπως τα χρειαζόμασταν.
Να μας δουν. Και να μας ακούν. Να μας αγαπούν -όπως το χρειαζόμασταν.
Για παράδειγμα, ας πούμε, οι γονείς σου δεν κράτησαν ποτέ χώρο για τα δάκρυά σου.
Σε έστελναν στο δωμάτιό σου ή /και σου φώναζαν «σταμάτα να κλαις».
Εσύ με τη σειρά σου σήμερα, προσπαθείς να κρατήσεις χώρο για τα δάκρυα των παιδιών σου.
Γνωρίζεις ότι είναι σημαντικό για εκείνα να τα «ακούνε». Και να κρατούν χώρο για εκείνα, για το σώμα τους να επεξεργαστεί τη θλίψη και τον πόνο.
Αλλά μπορεί να διαπιστώσεις ότι συμβαίνει κάτι περίεργο. Ενώ εσύ κρατάς χώρο, αρχίζεις και νιώθεις ίσως:
– Θυμό. ‘Ίσως θες να τους ουρλιάξεις να σταματήσουν να κλαίνε;
– Ανησυχία και κάπως άβολα με τα δάκρυά τους;
– Φόβο ότι το κλάμα μπορεί να μην είναι καλό για αυτά, τελικά;
-Αγανάκτηση που έχουν τόσα συναισθήματα ;
Σου ακούγεται οικείο;
Θέλω να ξέρεις ότι αυτό, είναι φυσιολογικό!
Αν επέλεξες αυτό το δρόμο, αυτά είναι συναισθήματα που προέρχονται από το παρελθόν σου.
Ο θυμός προέρχεται από το γεγονός ότι δεν σε άκουγαν όταν ήσουν παιδί.
Το άγχος επειδή είχες εκείνα τα μεγάλα συναισθήματα και δεν ήξερες τι να τα κάνεις, τότε.
Ο φόβος επειδή σε τιμωρούσαν γι’ αυτά τα συναισθήματα.
Η αγανάκτηση που δεν σε υποστήριξαν σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Καθώς δίνεις στα παιδιά σου κάτι που δεν έλαβες ποτέ (και που δικαίως χρειαζόσουν), έρχεσαι αντιμέτωπη/ος με τα δικά σου ανεπεξέργαστα συναισθήματα από τότε που ήσουν παιδί μικρό.
Γι’ αυτό να θυμάσαι να σου δείχνεις ευγένεια και καλοσύνη όταν συμβαίνει αυτό.
Να θυμάσαι ότι αυτά συναισθήματα δεν έχουν να κάνουν με το παιδί σου.
Βάλε το χέρι στην καρδιά σου και καθησύχασε το παιδί ΜΕΣΑ σου ότι θα είναι εντάξει.
❤
Το να κάνουμε πράγματα διαφορετικά δεν είναι εύκολο.
ΚΑΙ μακροπρόθεσμα αξίζει τον κόπο!
Στην πορεία αυτού του ταξιδιού, να θυμόμαστε να δείχνουμε καλοσύνη στον εαυτό μας…
Το εξαιρετικό αυτό κείμενο που μίλησε στην καρδιά όσων ζουν αυτό που περιγράφει είναι μετάφραση από την αγαπημένη ομάδα – Διαπροσωπικές Σχέσεις
Πηγή κειμένου :MamaManon, trauma informed parenting support
Αν θες μπορείς να περάσεις μια βόλτα και από το κείμενο “Τοξική οικογένεια – Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να την ανεχτούμε ή να παραμείνουμε σε αυτήν”
Ένα κείμενο που ιδανικά θα ήθελα να διαβάσει κάθε άνθρωπος που έχει καρδιά και μυαλό. Για να αποτινάξουμε από πάνω μας τα λάθη του παρελθόντος.
Γιατί μεγαλώσαμε και ακόμη μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία που επιβάλει αυστηρά τη σύνδεση με την οικογένεια ακόμα και αν έχουν γίνει πολύ άσχημα πράγματα εκεί μέσα. Και δε μιλάμε για έντονες διαφωνίες.
Κατά κάποιο τρόπο δεν σου δίνει το δικαίωμα να αποσυνδεθείς από την οικογένεια ακόμη και αν είναι σούπερ έξτρα τοξική. Και αν το κάνεις θα πρέπει να απολογηθείς στον περίγυρο για την «κακή» σου αυτή πράξη.
Δεν ακούς σχεδόν ποτέ να μιλάει κανείς για κάτι τέτοιο. Ας μιλήσουμε γι’ αυτό λοιπόν.
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς.
Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
