Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις θα σε παρηγορήσει

Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις θα σε παρηγορήσει

Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις δε θα σου ζητήσεις να σταματήσεις

Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις…

Δεν θα σου πει “Σταμάτα να κλαις, οι μεγάλοι δεν κλαίνε”.

Δεν θα σου φωνάξει.

Δεν θα σε στραβοκοιτάξει.

Δεν θα σου πει “Αχ σε παρακαλώ, σταμάτα να κλαις, στεναχωρείς το παιδάκι σου”

Δεν θα σου πει “Οι καλοί ενήλικες δεν κλαίνε και εσύ είσαι καλός ενήλικας, ή μήπως δεν είσαι;”

Ούτε θα το ακούσεις να λέει “Δες τον άλλον ενήλικα, δεν κλαίει. Εσύ γιατί κλαις;”

Δεν θα το ακούσεις να λέει “Κοίτα, κανένας άλλος ενήλικας δεν κάνει όπως εσύ. Εσύ γιατί κάνεις έτσι; Θα σε κοροϊδεύουν οι άλλοι ενήλικες!”

Δεν θα σε απειλήσει με φράσεις όπως “Αν δεν σταματήσεις να κλαις, θα φύγω ή θα σε πάρω να φύγουμε.” Ή ότι θα σου στερήσει κάποιο αγαπημένο σου αντικείμενο και δεν θα το ξαναδεις.

Δεν θα προσπαθήσει να σε χειραγωγήσει να σταματήσεις τα δάκρυα σου με φράσεις που αφορούν την εμφάνιση σου “Οι όμορφοι ενήλικες δεν κλαίνε.”

Εάν ένα παιδί σε δει να κλαις ..

Θα σε χαϊδέψει, για να σου απαλύνει τον πόνο.

Θα καθίσει δίπλα σου, σιωπηλό.

Θα σου χαρίσει τη συντροφιά του και καμιά φορά και το αντικείμενο που κρατάει στα χέρια του εκείνη τη στιγμή.

Θα σε ρωτήσει αν πονάς, που πονάς, ή γιατί κλαις με γνήσιο νοιάξιμο.

Εάν παρατηρήσουμε καλά τα παιδιά, χωρίς να έχουμε παρέμβει στην εκ φύσεως καλοσύνη τους, σου μαθαίνουν πώς πρέπει να συμπεριφερθεί κάθε άνθρωπος στον πόνο και στα δάκρυα ενός άλλου ανθρώπου.

Τα παιδιά είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι!



Το όμορφο αυτό κείμενο το έγραψε η Sofia Besa στην αγαπημένη μας ομάδα Διαπροσωπικές σχέσεις. Και είναι ένα κείμενο που αγγίζει βαθιά οτιδήποτε ως ενήλικες θεωρούμε ανέγγιχτο. Οτιδήποτε δεν σκεφτήκαμε ποτέ ως ενήλικες αλλά το έχουμε βιώσει ως παιδιά. Οτιδήποτε έχουμε ξεχάσει καθώς μεγαλώσαμε.

Όμως στην πραγματικότητα, τώρα που μεγαλώσαμε έχει μεγαλύτερη αξία από ποτέ να διαβάσουμε αυτό το κείμενο. Τώρα που τα μικρά παιδιά δεν είμαστε εμείς αλλά τα παιδιά μας, έχει αξία να διαβάσουμε ακόμη μια φορά αυτές τις λέξεις.

Και αυτές οι λέξεις θυμίζουν τόσο πολύ το άρθρο που είχα γράψει πριν από κάποιο καιρό για την εγγενή ιδιότητα του ανθρώπου να έχει μέσα του αγάπη, καλοσύνη και κατανόηση. Είχα γράψει λοιπόν τότε το άρθρο “Τα παιδιά συγχωρούν τους γονείς πιο εύκολα από ότι οι γονείς τα παιδιά”



Η διαπίστωση που είχα κάνει εκείνη την ημέρα με ράγισε και με τσάκισε. Όμως μου έδωσε φως για να βλέπω πιο καθαρά μέσα από την ψυχή των ανθρώπων που δεν έχει λερωθεί ακόμα με τα δύσκολα «πρέπει» των ενηλίκων. Και από εκεί να βλέπω πιο σωστά τον κόσμο. Δεν είναι πάντα εύκολο, μα ούτε και εφικτό. Μα είναι σημαντικό να το γνωρίζουμε όλοι οι ενήλικες.

Ακολουθεί απόσπασμα:

Δε θα μπορούσα να σε ευχαριστήσω περισσότερο για αυτό που μου έμαθες χθες.

Για το ότι μου έφερες στην επιφάνεια εκείνη τη φράση που είχα ακούσει πριν χρόνια και εσύ μου έδειξες τι σημαίνει. Εσύ μου έδειξες το δρόμο λοιπόν.

Όλοι έχουμε τις κακές μέρες μας. Όλοι έχουμε τις κάκιστες μέρες μας, που πραγματικά χρειαζόμαστε τη συγχώρεση. Και όχι το μάλωμα. Όχι την επίκριση. Όχι την τιμωρία, όχι σε όλα όσα θα μας αποσυνδέσουν περισσότερο.

Εσύ άπλωσες τα χέρια σου και με πήρες στην αγκαλιά σου για να μου δείξεις τον τρόπο. Έτσι είναι η συγχώρεση μαμά. Είναι να νιώσεις τη ζεστασιά της αγάπης σε κάθε κύτταρο του κορμιού σου.

Αξίζει τόσο πολύ να διαβάσεις και εκείνο το άρθρο. Το άρθρο “Τα παιδιά συγχωρούν τους γονείς πιο εύκολα από ότι οι γονείς τα παιδιά”

Λίζα

(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

RECENT POSTS
FOLLOW ME ON