Το γράμμα ενός μαθητή με μαθησιακές δυσκολίες
Έχω διαβάσει πάρα πολλές αξιόλογες απόψεις περί μαθησιακών δυσκολιών. Όλες τους, απόψεις “ειδικών”. Αυτό το γράμμα που διάβασα στην Ελευθεροτυπία όμως, μου θύμισε όλα αυτά που κανένας ειδικός δε θα μου πει ποτέ.
Όλα αυτά που κανένας ειδικός δε θα σου πει ποτέ.
Το γράμμα ενός μαθητή με μαθησιακές δυσκολίες
“Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα;
Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ρημάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας.
Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω.
Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Ολο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα.
Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.
Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά, γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.
Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.
Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Οταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.
Όμως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα.
Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ;
Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι.”
Β.Κ.
Μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού
Τα σχόλια δικά μας γονείς και εκπαιδευτικοί…
Μπορείς να διαβάσεις άλλο ένα κείμενο ενός παιδιού που μεγάλωσε αλλά ακόμη πονάει εκείνη η συμπεριφορά. Διάβασε το άρθρο “Μαθησιακές δυσκολίες παλιά σήμαιναν χαζή, τεμπέλα”
Το κείμενο που θα διαβάσεις προέρχεται από τη σελίδα Ελληνική Εταιρεία Δυσλεξίας. Η δημοσίευση είναι ανώνυμη αλλά εκφράζει όλους όσους είχαμε μαθησιακές δυσκολίες σε μια εποχή που δεν είχε κανείς ιδέα τι είναι αυτές.
Μιλάει για τις μαθησιακές δυσκολίες στα σχολεία του 80 και του 90 (εννοείται και παλαιότερα, αλλά τότε ήμασταν εμείς παιδιά). Οι μαθησιακές δυσκολίες εκείνη την εποχή μεταφραζόταν σε χαζή, τεμπέλα, κούτσουρο, ψεύτρα.
Και το αντίστοιχο στα αγόρια φυσικά, απλά η συντάκτης του κειμένου είναι γυναίκα.
Δεν επεξεργαστήκαμε το κείμενο και ΔΕΝ διορθώσαμε τα ορθογραφικά λάθη. Δεν αλλάξαμε ούτε τόνο! Είναι αυτούσιο, όπως το έγραψε η κοπέλα που έχει δυσλεξία. Έχει και αυτό τη σημασία του και θα καταλάβεις το γιατί, παρακάτω.
Πριν διαβάσεις το κείμενο, ξέρεις τι είναι άραγε δυσλεξία; Σου εξηγώ τα πάντα στο άρθρο “Παιδιά με δυσλεξία: Ποια είναι τα χαρακτηριστικά τους” που έγραψε η Μάρθα Ι.Ηλιοπούλου – Ειδική Παιδαγωγός.
Ήμουν ένα παιδί όπου δεν ξέρω πως αρχήσε να έχω κρίσεις πανικού στο σχολείο.. Όταν πήγαινα απολαμβανα την διαδικασία του μαθήματος, θυμαμαι τους δασκάλους μου με αγάπη.
Και κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του 80 σαν να κάτι να άλλαξε!
Συνέχισε την ανάγνωση στο κείμενο. έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
