Μια μέρα το παιδί σου θα κάνει μεγάλο λάθος και θα έρθει να σου το πει αντί να τρέξει μακριά σου
Η παιδική ηλικία είναι μια εποχή για λάθη. Για παιδικά λάθη. Για αθώα ψέματα. Και για τρελή φαντασία που παρασέρνει καμιά φορά. Για χαμένα μπουφάν.
Για αγορές που δεν είναι «απαραίτητες». Και για να ενεργείς πρώτα και να σκέφτεσαι μετά. Για βρεγμένα παπούτσια λοιπόν. Για σπασμένα παιχνίδια. Αλλά και για πεσμένα ποτήρια. Για να λες πράγματα που δεν εννοείς.
Είναι καιρός να διαβεβαιώσουμε τα παιδιά μας ότι τα λάθη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής.
Από τα λάθη παίρνουμε σπουδαία μαθήματα. Δεν είναι κακό, δεν είναι ντροπιαστικό. Τα παιδιά δεν πρέπει να ντρέπονται ή να φοβούνται να κάνουν λάθη.
Οι ενήλικες που φοβούνται τα λάθη είναι τα παιδιά που δεν τους επιτράπηκε ποτέ να τα κάνουν.
Δεν είναι εύκολο να μεγαλώσεις έναν πλήρως λειτουργικό, ώριμο, με επίκεντρο την αγάπη, ισορροπημένο άνθρωπο… Είναι δύσκολη και χαοτική δουλειά…
Και εμείς σαν γονείς συμμετέχουμε σε αυτό το χάος. Είμαστε μαζί σε όλο αυτό, είμαστε μέσα σε αυτό. Είμαστε μαζί με τα παιδιά. Όχι απέναντι από αυτά.
Είναι καιρός να κάνουμε τα παιδιά μας να νιώσουν με όλο τους το είναι, από το έξω μέχρι το πιο βαθύ μέσα τους ότι τα αγαπάμε. Ότι τα αποδεχόμαστε και τα υποστηρίζουμε άνευ ανούσιων όρων.
Είναι καιρός να αποδείξουμε στα παιδιά ότι είμαστε αξιόπιστοι. Ότι δεν θα μαρτυρήσουμε σε άλλους αυτό που μας εμπιστεύτηκαν. Και ότι δεν θα τρελαθούμε όταν κάνουν λάθος.
Όταν δημιουργούμε ασφαλές περιβάλλον, μια φωλιά, για να μπορούν τα παιδιά να κάνουν λάθη στην παιδική ηλικία, δημιουργούμε έδαφος για τα παιδιά μας να έρθουν κοντά μας.
Να τρέξουν κοντά μας αντί να φύγουν από εμάς. Καθώς θα μεγαλώνουν τα λάθη θα σταματήσουν να είναι αθώα και παιδικά. Και τότε θα την χρειάζονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά αυτή την ασφαλή φωλιά.
Το αν θα έρθει το παιδί κοντά μας όταν το έχει ανάγκη, εξαρτάται από το αν του το επιτρέψαμε εμείς στην παιδική ηλικία.
Επομένως, δεν μεγαλοποιούμε ποτέ το γεγονός ότι το παιδί είπε ένα παιδικό ψέμα. Ότι έκανε ένα λάθος. Να θυμάστε ότι αποδέχεστε το παιδί σας γι’ αυτό που είναι. Όχι αυτό που κάνει… Και έπειτα, βοηθήστε το να λύσει το πρόβλημα του. Έπειτα βοηθήστε το να επανορθώσει, βοηθήστε το να βρει λύση μέσω του προβλήματος.
Δείξτε στα παιδιά ότι η σχέση που έχετε, χωράει οποιοδήποτε λάθος. Χωράει οτιδήποτε και είσαστε, είμαστε μαζί για να το λύσουμε.
Αυτό μόνο να θυμάστε. Αυτό μόνο να καταλάβουμε όλοι οι γονείς.
Γιατί μια μέρα το παιδί σου θα κάνει μεγάλο λάθος και θα έρθει να σου το πει αντί να τρέξει μακριά σου.
Και εκείνη την ημέρα θα καταλάβεις το αποτέλεσμα που έχει όλη αυτή η προσπάθεια σου.
Με έμπνευση από κείμενο της L.R. Knost
Πριν φύγεις έχει μεγάλο ενδιαφέρον να διαβάσεις επίσης και το άρθρο “Όταν κάνει ζημιά το παιδί σου έχεις δύο επιλογές. Να το μαλώσεις ή να κάνεις αυτό”.
Ακολουθεί απόσπασμα από το κείμενο
“Οι κόρες μας έπαιζαν προχθές το απόγευμα στο δωμάτιο τους. Έτυχε η μια τους να πέσει με δύναμη πάνω στην γυψοσανίδα. Η εννιάχρονη κόρη μου έτρεξε κάτω κλαίγοντας για να μου πει ότι έπρεπε οπωσδήποτε να μου δείξει κάτι.
Ανέβηκα πάνω κι είδα τον τοίχο. Η κόρη μου ένιωθε ήδη πολλές τύψεις, το έβλεπα παντού πάνω της.”
Πώς διαχειρίστηκε αυτή η μαμά τη ζημιά της κόρης της; Ποιες οι προσδοκίες της; Συνέχισε την ανάγνωση στο άρθρο γιατί έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον!
Λίζα
(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
