Η μοναξιά των μαμάδων που χρειάζονται φίλες
Οι φίλες. Οι φίλοι. Και παρέες. Η κοινωνικοποίηση… Το άρθρο μου «Για τις φίλες που ήταν εκεί όταν γίναμε μαμάδες» ξεκινάει κάπως έτσι.
Η μητρότητα είναι πραγματικά το τέλος μιας εποχής στη γυναικεία φιλία. Και η αρχή μιας εντελώς νέας. Κάποιες φιλίες διαλύονται όταν έρχεται η μητρότητα και κάποιες γίνονται ακόμη πιο δυνατές!
Έτσι ξεκινάω και εδώ λοιπόν. Και ok όταν οι φιλίες παραμένουν και γίνονται πιο δυνατές. Τι γίνεται όταν διαλύονται και μένουμε μόνες; Ξέρεις τι; Δε μιλάμε συχνά γι’ αυτό. Ας μιλήσουμε για αυτή τη μοναξιά. Για να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνη.
Είναι αλήθεια ότι πολλές μητέρες έχουν πρόβλημα με αυτό. Με την κοινωνικοποίηση εν μέσω μητρότητας. Και λογικό είναι θα μου πεις. Από την πρώτη στιγμή που γίνεσαι μητέρα αλλάζουν οι συνθήκες, οι προτεραιότητες, τα ωράρια, η ελευθερία κινήσεων.
Αλλάζουν τα πάντα. Και όλα αυτά που αλλάζουν, γίνονται συνήθως οι λόγοι που οι νέες μητέρες μένουν χωρίς φιλίες και φίλες. Είτε παλιές, είτε νέες.
Το βλέπεις σε εσένα. Σε άλλες μαμάδες γύρω σου. Στα post στις ομάδες, όπου μητέρες όλο και πιο συχνά αναζητούν παρέες άλλων μαμάδων. Πώς φτάνουμε άραγε σε αυτό το σημείο;
Μόλις περάσει η πρώτη περίοδος, των ξενυχτιών, της αλλαγής πάνας, του θηλασμού, έρχεται η συνειδητοποίηση.
Θέλω να μιλήσω με έναν ενήλικα…
Η αλήθεια είναι ότι δε σου φτάνει απλά το να πιάνεις συζήτηση με την κοπέλα στο ταμείο για να πείτε πόσο χαριτωμένο είναι το μικρό σου. Δεν σου αρκεί, είναι πολύ λίγο.
Και μόλις περάσει και η δεύτερη περίοδος, των tantrums, του μακροχρόνιου θηλασμού, της δημιουργικής απασχόλησης του νηπίου, έρχεται ξανά.
Θέλω να πιω έναν καφέ και να μιλήσω με έναν ενήλικα…
Η αλήθεια είναι ότι δε σου φτάνει να λες δύο λόγια με τους άλλους γονείς στο πάρκο για την ηλικία των μικρών και πως τα πάνε στον παιδικό σταθμό. Δεν σου αρκεί, είναι πολύ λίγο.
Και μόλις περάσει και η τρίτη περίοδος. Η περίοδος των σχολείων και των μαθημάτων στο σπίτι. Των δραστηριοτήτων και των ομηρικών καυγάδων των παιδιών. Έρχεται για ακόμη μια φορά.
Θέλω να πιω έναν καφέ, να μιλήσω με έναν ενήλικα. Και να μιλήσω και για κάτι άλλο εκτός από τα παιδιά.
Η αλήθεια είναι ότι δε σου φτάνει απλά το να μιλάς με τις άλλες μαμάδες 5 λεπτά έξω από το σχολείο για τα μαθήματα των παιδιών. Δεν σου αρκεί καθόλου, είναι πολύ λίγο…
Και πλέον έχεις αλλάξει, έχεις διαφοροποιηθεί σαν άνθρωπος. Θέλεις κοντά σου ανθρώπους που μπορούν να σε καταλάβουν. Δεν έχεις χώρο, χρόνο και κουράγιο πια για να προσπαθείς για φιλίες που δεν ανταποκρίνονται. Απλά δε γίνεται πια. Θες την ανθρώπινη επαφή της φιλίας. Με λίγο διαφορετική έννοια από εκείνη που είχες προ παιδιών.
Και αυτό το κάνει ακόμη πιο δύσκολο.
Και η μοναξιά των μαμάδων που χρειάζονται φίλες μεγαλώνει όλο και περισσότερο λοιπόν.
Πέρασα από αυτό το στάδιο. Μικρό – μεγάλο, δεν έχει σημασία. Το ένιωσα δηλαδή. Και το ξέρω. Δεν έχω να σου δώσω μαγικές συμβουλές για να βγεις από αυτή τη μοναξιά. Ούτε tips για να κάνεις φιλίες εν μέσω μητρότητας. Γιατί δεν υπάρχουν.
Μπορώ όμως να σου πω με σιγουριά το εξής.
Η μητρότητα είναι όμορφη και κάποιες φορές είναι και τρομακτική. Αλλά ανεξάρτητα από το πόσο μόνη νιώθεις αυτή τη στιγμή, να ξέρεις ότι εκεί έξω υπάρχουν και άλλες γυναίκες – μητέρες που νιώθουν το ίδιο πράγμα που νιώθεις και εσύ.
Και κάποια στιγμή θα συναντηθείτε. Να το ξέρεις.
Λίζα
Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε, έτσι δεν είναι; Κοινοποίησε λοιπόν αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς.
Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©
Ακολουθήστε μας αν θέλετε επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!
