Σ’ ευχαριστώ μαμά για όλα όσα δεν μπόρεσες

Σ’ ευχαριστώ μαμά για όλα όσα δεν μπόρεσες

Είναι τα χιλιάδες που μπόρεσες. Και είναι τα αμέτρητα που μου έδωσες μαμά μου.

Αλλά εγώ ξέρω τώρα πια, ότι τα βράδια στο προσκεφάλι σου ξαπλώνεις με όλα αυτά που δεν μπόρεσες να μου δώσεις. Αυτά που ήθελες τόσο πολύ και προσπάθησες, αλλά δεν τα κατάφερες.

Εγώ για όλα αυτά σ’ ευχαριστώ μαμά.

Για τα δύσκολα.

Για τις μέρες που δεν είχες κουράγιο και τις άφησες να περάσουν χωρίς παιχνίδια και χωρίς παραμύθια το βράδυ πριν κοιμηθώ.

Για τις αγκαλιές που δεν πρόλαβες.

Για τις φορές που δεν τα κατάφερες να είσαι εκεί όσο και να το ήθελες.

Σ’ ευχαριστώ μαμά για τα χαμόγελα που δεν μου χάρισες και για όλα εκείνα που ξεπρόβαλαν με βία τις μέρες που η ψυχή σου έκλαιγε.

Για το σπιτικό που δεν σου βγήκε κάθε φορά όπως το ονειρευόσουν και που πολλές μέρες δεν θα το επέλεγες για να με βάλεις μέσα.

Για το φαγητό που δε σου πέτυχε και για το γλυκό που το πέταξες.

Για τις διακοπές που λαχτάρησες να με πας, αλλά τα μέτρησες τα ξαναμέτρησες και δε σου βγήκαν.

Σ’ ευχαριστώ μαμά για τις φωτογραφίες που δεν πρόλαβες να τραβήξεις και για όλες εκείνες που τράβηξες, αλλά λείπεις εσύ από μέσα.

Για όλες τις ζωγραφιές μου που δεν σκέφτηκες να βάλεις σε περίοπτη θέση και το μετάνιωσες.

Για τις μέρες που δεν κατάφερες να καταπιέσεις τι φοβίες σου και για τις άλλες που όλο τύψεις “χτυπούσες το κεφάλι σου” που με άφησες να σκαρφαλώσω τόσο ψηλά.

Για τα φιλιά που ποτέ δε σου φάνηκαν αρκετά.

Σ’ ευχαριστώ μαμά που με έκανες να νομίζω ότι εσύ όλα τα μπορείς.

Μέχρι που έκανα δικά μου παιδιά και κατάλαβα πόσα πολλά είναι αυτά που νομίζεις ότι δεν μπόρεσες.

Κι όμως μπόρεσες. Κι όμως τα κατάφερες.

Να γίνω μαμά και να εύχομαι τα βράδια, τις ώρες των δικών μου “δεν μπόρεσα”. Να καταφέρω να δώσω στα παιδιά μου την αγάπη που εσύ μου έδωσες…

Όλοι έχουμε να πούμε ένα ευχαριστώ. Ακόμη και ο ένας στον άλλο. Ακόμη και η μαμά στο παιδί. Η άλλη οπτική αυτού του κειμένου γεμάτου αγάπη από ευχαριστώ είναι το κείμενο στο άρθρο “Εγώ σε γέννησα αλλά εσύ μου έμαθες τη ζωή” και αξίζει τόσο πολύ να το διαβάσεις και εκείνο.

Ακολουθεί μικρό απόσπασμα και μπορείς να διαβάσεις το υπόλοιπο στο άρθρο.

“Γλυκό μου παιδί, αν και εγώ σε γέννησα εσύ μου έμαθες. ΕΣΥ, ο μεγαλύτερος δάσκαλός μου. Με έμαθες ότι δεν υπάρχει πιο όμορφος ήχος από τον ήχο του γέλιου ενός παιδιού. Μου έμαθες ότι οι αγκαλιές σου αξίζουν περισσότερο από οποιοδήποτε δώρο.

Μου έμαθες ότι είναι εντάξει να κάνουμε λάθη. Εσύ μου έμαθες ότι η αγάπη μεταξύ ενός γονιού και ενός παιδιού είναι άνευ όρων. Με έμαθες να μην έχω βιασύνη για τα ασήμαντα και πώς να καταφέρνω να απολαύσω τη στιγμή.

Με δίδαξες να αγαπώ τον εαυτό μου. Δηλαδή και τον εαυτό μου.

Μου έμαθες ότι τίποτα από όσα μου έλεγαν οι άλλοι γονείς δε θα μπορούσε να με έχει προετοιμάσει πλήρως για όταν γίνω γονιός.

Εγώ σε γέννησα. Αλλά εσύ μου έμαθες. Ότι το να είσαι γονιός σημαίνει να αποδέχεσαι τον ίδιο σου τον εαυτό.

Με έκανες να καταλάβω ότι η θεωρία από την πράξη απέχει πολύ. Και κάθε ιδέα που είχα για το πώς είναι η ανατροφή των παιδιών με έκανες να την επαναπροσδιορίσω. Μου έμαθες ότι είναι δυνατόν η καρδιά σου να σκάσει από αγάπη.”

Συνέχισε την ανάγνωση στο άρθρο.

Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε. Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι. Όμως ΔΕΝ επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια ©

Ακολούθησε μας αν θέλεις επίσης και στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!